Αρχείο

Archive for the ‘Κοινωνική δυναμική της Ν.Δ.’ Category

Ο Σαμαράς μεταξύ δύο «στρατοπέδων»

Φεβρουαρίου 16, 2010 Γράψτε ένα σχόλιο
  • Τα φαινόμενα «πολυγλωσσίας» προκαλούν σύγχυση στους πολίτες και ακυρώνουν την προσπάθεια απόδειξης ενός ενιαίου πολιτικού λόγου.
  • Μία από τις πλέον σταθερές αδυναμίες της ΝΔ, αυτή της διαμόρφωσης ενιαίου πολιτικού λόγου, αναδεικνύει σε πολιτικό επίπεδο η οικονομική κρίση. Ο κ. Αντ. Σαμαράς, ο οποίος έχει ως πρώτιστο στόχο αυτήν την περίοδο το «χτίσιμο» της αξιοπιστίας της ΝΔ, συνειδητοποιεί ότι οι αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις στελεχών, η απόσταση που χωρίζει -σε ιδεολογικό επίπεδο- τους βουλευτές του, αλλά και τα αργά αντανακλαστικά μελών της νέας ηγετικής ομάδας της ΝΔ «θολώνουν» το μήνυμα που θέλει να εκπέμψει στην κοινωνία.

Ο Σαμαράς μεταξύ δύο «στρατοπέδων»

Δεν είναι τυχαίο ότι επέλεξε ο ίδιος, λίγα 24ωρα μετά τις διαφορετικές μεταξύ τους τοποθετήσεις βουλευτών της ΝΔ για την οικονομική κρίση και το σχέδιο σωτηρίας από την ΕΕ, να παρέμβει με δύο τοποθετήσεις του (η μία δημόσια, λίγο μετά τη συνέντευξη του κ. Γ. Παπανδρέου στις Βρυξέλλες και η δεύτερη λίγη ώρα νωρίτερα μέσα από τη σύσκεψη των επικεφαλής των γραμματειών). Των παρεμβάσεων Σαμαρά είχαν προηγηθεί οι τοποθετήσεις των δύο αναπληρωτών τομεαρχών Οικονομικών της ΝΔ κ. Καράογλου και Σταϊκούρα, η «σκληρή» δήλωση του κ. Γ. Μανώλη και η θετική -ως προς τα μέτρα- προσέγγιση του κ. Κυρ. Μητσοτάκη.

Ο πρόεδρος της ΝΔ έρχεται αντιμέτωπος με το πρόβλημα που δεν κατάφεραν να λύσουν όλοι οι προκάτοχοί του: το ιδεολογικό και πολιτικό χάσμα που χωρίζει τη φιλελεύθερη πτέρυγα της ΝΔ με τη λεγόμενη «λαϊκή Δεξιά». Η διαφορά είναι πως τώρα ο κ. Σαμαράς έχει ανάγκη περισσότερο παρά ποτέ τη διαμόρφωση ενός ενιαίου πολιτικού λόγου, καθώς μόνον μέσα από αυτόν τον δρόμο μπορεί να «χτίσει» και σχετικά γρήγορα την αξιοπιστία του κόμματός του, που έχει τρωθεί σημαντικά από τα έργα και τις ημέρες των κυβερνήσεων Καραμανλή.

Προκειμένου να περιορίσει τα φαινόμενα «πολυγλωσσίας», που προκαλούν σύγχυση στην κοινή γνώμη, αναμένεται μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα να συγκαλέσει εκ νέου τα κομματικά όργανα και να ζητήσει από όλα τα μέλη της ηγετικής ομάδας να συνεννοούνται με τον εκπρόσωπο της ΝΔ, κ. Π. Παναγιωτόπουλο και να έχουν ως βασική αρχή την κατάθεση προτάσεων παράλληλα με την άσκηση κριτικής, η οποία με τη σειρά της δεν πρέπει να αγγίζει τα όρια του λαϊκισμού.

Εκπρόσωποι των δύο τάσεων
Τέσσερα στελέχη σε ρόλο… πρεσβευτή

  • «Λαϊκή δεξιά»
  • Γ. ΜΑΝΩΛΗΣ
  • Στο πλευρό της ΑΔΕΔΥ

Η επιστροφή του στην ηγετική ομάδα της ΝΔ τού έδωσε τη δυνατότητα ανάπτυξης θέσεων που τον είχαν φέρει κατά το παρελθόν σε σύγκρουση με τον φιλελεύθερο Γ. Αλογοσκούφη. Πρόσφατα στήριξε την απεργιακή κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ και ήταν ο πιο «σκληρός» πολέμιος των μέτρων Παπανδρέου. Δεν θεωρεί λύση τις αποκρατικοποιήσεις και πιστεύει στην ισορροπία μεταξύ του κράτους και του ιδιωτικού τομέα.

  • Φιλελεύθερος
  • Κυρ. Μητσοτάκης
  • Ζητεί τομές και ρήξεις

Προσεγγίζει θετικά τα μέτρα της κυβέρνησης, θέση την οποία δεν έχει κρύψει από την πρώτη στιγμή που ετέθη το θέμα. Ανήκει παραδοσιακά στη λεγόμενη φιλελεύθερη πτέρυγα της ΝΔ. Είναι υπέρμαχος της οικονομίας της αγοράς, θεωρεί αναγκαίο ένα ευρύ πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και πιστεύει ότι το λάθος των κυβερνήσεων της ΝΔ είναι ότι δεν έκανε τις τομές και τις ρήξεις που έπρεπε στις εργασιακές σχέσεις, στο Ασφαλιστικό και στον ρόλο της δημόσιας διοίκησης.

  • «Λαϊκή δεξιά»
  • Β. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ
  • «Οχι» στον μεσαίο χώρο

Κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων της ΝΔ, συγκρούστηκε αρκετές φορές με τον κ. Γ. Αλογοσκούφη, θεωρώντας ότι ακολουθεί μια πολιτική που βρίσκεται μακριά από την ιδεολογία του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού. Απορρίπτει τη λογική του «μεσαίου χώρου», πάνω στην οποία κινήθηκε ο κ. Καραμανλής και θεωρεί ότι η υποταγή στην οικονομία της αγοράς οδηγεί σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις στο εσωτερικό της κοινωνίας.

  • Φιλελεύθερος
    Κ. Χατζηδάκης
  • Υπέρμαχος ανατροπών

Θεωρεί ότι τα μέτρα της κυβέρνησης ήταν αναγκαία και η μόνη ένσταση που έχει διατυπώσει είναι πως αυτά πρέπει να συνδυαστούν με κινήσεις τόνωσης της αγοράς. Θεωρεί αναγκαίες τις ανατροπές στο κράτος, ενώ είχε ένθερμα στηρίξει τον νόμο που είχε ψηφιστεί επί κυβερνήσεων Καραμανλή για την άρση της μονιμότητας των νεοπροσλαμβανομένων στις ΔΕΚΟ

  • Non paper
  • Για το χρέος φταίει… το ΠΑΣΟΚ

Σχεδόν καμία ευθύνη για τη διόγκωση των οικονομικών ελλειμμάτων δεν αναγνωρίζει στις κυβερνήσεις του κ. Κ. Καραμανλή η… ΝΔ. Αυτό το συμπέρασμα, το οποίο δύσκολα μπορούν να… κατανοήσουν οι πολίτες, προκύπτει από το non paper που έδωσε χθες σε βουλευτές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης η γραμματεία πολιτικού σχεδιασμού της ΝΔ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο non paper σημειώνεται μεταξύ άλλων και το εξής: «Το 87,2% των 80 δισ. ευρώ, δηλαδή σχεδόν 70 δισ. ευρώ της αύξησης του χρέους στην περίοδο 2004-2008, πήγαν σε υποχρεώσεις, με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ είχε φροντίσει να επιβαρύνει την περίοδο αυτή, σε μία ύστατη προσπάθεια να κρατηθεί στην εξουσία».

«Με την αλόγιστη και ανεύθυνη πολιτική του» -συνεχίζει η ανάλυση, που είναι άγνωστο το πόσοι και ποιοι βουλευτές της ΝΔ θα υιοθετήσουν- «είχε υπονομεύσει το μέλλον του ελληνικού λαού και είχε κυριολεκτικά αφήσει χωρίς ουσιαστικές επιλογές τις κυβερνήσεις της ΝΔ, αφού της άφηνε ένα περιθώριο για δράση της τάξης του 12,8% μόνο σε όλη την περίοδο».

  • Γιάννης Σαραντάκος, ΕΘΝΟΣ, 14/02/2010

Ο Γκράμσι και η φθίνουσα κοινωνική δυναμική της Ν.Δ.

Οκτωβρίου 11, 2009 Γράψτε ένα σχόλιο
Έχουν περάσει πάνω από είκοσι χρόνια από τη δημοσίευση του ιδεολογικού μανιφέστου της Νέας Δημοκρατίας, συγγραφέας του οποίου ήταν ο Αθανάσιος Κανελλόπουλος, υπό τον τίτλο ” πρόταση ελευθερίας”. Αν και ο συγγραφέας του ιδεολογικού μανιφέστου της κεντροδεξιάς προερχόταν από την κεντρώα παράταξη και κατά κάποιο τρόπο σηματοδοτούσε τη διεύρυνσή της προς το κέντρο, στην πραγματικότητα ήταν μια διακήρυξη, που επισημοποιούσε τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική, που προσέδωσε στη Ν.Δ. ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

Ο κόσμος τότε ήταν διαφορετικός. Η σχολή του Σικάγου γνώριζε δόξες μεγάλες, το ίδιο και ο “ρηγκανισμός” στις ΗΠΑ και ο “θατσερισμός” στη Βρετανία, που σαγήνευσαν τη νεοφιλελεύθερη παράταξη σε ολόκληρο τον πλανήτη. Με αυτό το νεοφιλελεύθερο πρόταγμα η Ν.Δ. του Μητσοτάκη κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές μετά την παραπομπή Παπανδρέου για το σκάνδαλο Κοσκωτά. Δεν μακροημέρευσε όμως λόγω του Αντώνη Σαμαρά και των εξελίξεων στις διαπραγματεύσεις με την FYROM.

Τα γυρίσματα της ιστορίας φέρνουν σήμερα τον Αντώνη Σαμαρά στη διεκδίκηση της ηγεσίας της Ν.Δ. μετά την εκλογική της συντριβή. Μόνο που τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Η σχολή του Σικάγου και ο νεοφιλελευθερισμός είναι σε ανυποληψία, ιδιαίτερα μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, ενώ και ο ίδιος ο άλλοτε “κένταυρος” έχει μεταλλαχθεί, ομνύοντας πλέον στον κοινωνικό φιλελευθερισμό και όχι στον ακραίο νεοφιλελευθερισμό της αγοράς.

Η συζήτηση για τα αίτια της εκλογικής συντριβής της Ν.Δ. μου θύμισε μια ξεχασμένη παρακαταθήκη του Γκράμσι. Όχι αυτή για την ηγεμονία, που είναι η πιο γνωστή αλλά την άλλη, που αφορά τη μεθοδολογία και ειδικότερα την έννοια της ανάδρασης στην ιστορία. Ο Γκράμσι προσπαθούσε να μας δείξει ότι ένα γεγονός μπορεί να γίνει αίτιο, που να παράξει ένα νέο γεγονός και αυτό με την σειρά του να αναδράσει παράγοντας ή επηρεάζοντας ένα άλλο κ.ο.κ. Κάτι τέτοιο συμβαίνει με τη συζήτηση για τα αίτια της ήττας της Ν.Δ σήμερα.

Η Ν.Δ. επανήλθε στην εξουσία όταν διαμόρφωσε κεντροδεξιά φυσιογνωμία και απέκτησε ηθικό πλεονέκτημα έναντι του ΠΑΣΟΚ στο μείζον θέμα της διαφθοράς. Ενώ έχασε τις εκλογές όταν έδωσε την εντύπωση ότι μετατρέπεται σε σκληρό δεξιό κόμμα και απώλεσε το ηθικό πλεονέκτημα. Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο είναι ότι ο λαός στις εκλογές επιλέγει κυβερνήτη. Η αποδόμηση Καραμανλή, ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο, επιτάχυνε την πτώση, ενώ κληροδότησε στη Ν.Δ. ένα οξύ πρόβλημα ηγεσίας, με απρόβλεπτες, πιθανόν και επώδυνες επιπτώσεις για τη συνοχή και την προοπτική της.

Τα προβλήματα που ταλανίζουν την κεντροδεξιά παράταξη δεν είναι μόνο η κρίση κορυφής και ο τρόπος εκλογής του νέου αρχηγού αλλά και η εμφανώς φθίνουσα κοινωνική της δυναμική, όπως έδειξε το αποτέλεσμα της κάλπης. Η Ν.Δ. ακόμη και στις χειρότερες της στιγμές στην 35χρονη ιστορία της αντιπροσώπευε τα πιο δυναμικά κοινωνικά στρώματα. Όπως όμως δείχνουν τα ποιοτικά στοιχεία ανάλυσης του εκλογικού αποτελέσματος η Ν.Δ. προηγείται μόνο στους συνταξιούχους και έχει αξιοπρεπή ποσοστά στους αγρότες και στους απόφοιτους δημοτικού! Δηλαδή σε τρεις κατηγορίες φθίνουσες και κάθε άλλο παρά δυναμικές. Με άλλα λόγια το σημερινό πρόβλημα της Ν.Δ φαντάζει παρωνυχίδα μπροστά στην καταιγίδα, που έρχεται αν δεν υπάρξουν “σεισμικές” μεταβολές στην κοινωνική της βάση.

Ο δρόμος, που έχει μπροστά της η Ν.Δ. αν θέλει να ξαναγίνει κόμμα εξουσίας είναι αυτός της ευρωπαϊκής μεταρρυθμιστικής κεντροδεξιάς και όχι της νεοφιλελεύθερης δεξιάς. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να προχωρήσει σε υπερβάσεις με χρονικό ορίζοντα, που μπορεί να ξεπεράσει την τετραετία. Οι μέχρι σήμερα τρεις υποψηφιότητες για την αρχηγία μόνο εν μέρει δίνουν απαντήσεις σε αυτή την στρατηγική.

Η Ντόρα Μπακογιάννη έχει το προβάδισμα επειδή φαίνεται να δίνει πιεστικότερη απάντηση στο πολιτικό ερώτημα ποιος μπορεί στο μέλλον να νικήσει τον Γιώργο, ενώ Αβραμόπουλος και Σαμαράς δίνουν πιο πειστική απάντηση στο πρόβλημα στρατηγικής, που ταλανίζει τη Ν.Δ. Και οι δύο όμως έχουν πληγώσει την παράταξη στο παρελθόν. Για να κατατεθεί υποψηφιότητα από τη γενιά των σαραντάρηδων πρέπει να υπάρξουν υπερβάσεις και συγκλίσεις, που θα αμφισβητήσουν κληρονομικά δικαιώματα και παγιωμένες αντιλήψεις προκειμένου να συγκροτηθεί ένα πλειοψηφικό ρεύμα ανανέωσης, πράγμα πολύ δύσκολο.

Ο Γκράμσι έλεγε πως η τάση να υποτιμάς και να μειώνεις τον αντίπαλο είναι δείγμα της δικής σου κατωτερότητας. Ίσως μετά τις εκλογές ο Κ. Καραμανλής να έγινε σοφότερος. Ίσως και η ηγετική ομάδα της Ν.Δ. να είναι πλέον σοφότερη. Στο εξής θα τους φανεί χρήσιμη αυτή η σοφία…

  • ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΠΑΚΟΥ, Η ΑΥΓΗ: 11/10/2009
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.