Αρχείο

Archive for the ‘Ελληνική Αστυνομία’ Category

Στη φάκα αστυνομικοί-μαστροποί

Ιουλίου 9, 2009 Σχολιάστε
  • Συνελήφθησαν 25 μέλη του κυκλώματος που προωθούσαν στην πορνεία γυναίκες από την Ανατολική Ευρώπη. Τέσσερις εν ενεργεία αστυνομικοί και ένας απόστρατος, ανάμεσά τους

Δίκτυο μέσα στην αστυνομία, ακόμα και με ανώτατους αξιωματικούς και άλλους ευυπόληπτους επαγγελματίες «υπεράνω υποψίας», που πρόσφεραν επί πληρωμή υπηρεσίες σε ένα από τα μεγαλύτερα κυκλώματα εμπορίας ανθρώπων και απάνθρωπης εκμετάλλευσης νεαρών γυναικών από την Ανατολική Ευρώπη, «βλέπουν» οι αξιωματικοί της Δίωξης Οργανωμένου Εγκλήματος, που εργάζονταν πυρετωδώς για μήνες προκειμένου να βρουν στοιχεία για τη σοβαρή υπόθεση.

Στην πορνεία μέσω αλυσίδας στριπτιζάδικων και παράνομων οίκων ανοχής οδηγήθηκαν τα κορίτσια από τα μέλη του κυκλώματος

Στην πορνεία μέσω αλυσίδας στριπτιζάδικων και παράνομων οίκων ανοχής οδηγήθηκαν τα κορίτσια από τα μέλη του κυκλώματος

Πρόκειται για ακόμα μία μεγάλη επιτυχία της Ασφάλειας Αττικής, η οποία επίσης ολοκληρώθηκε με την πολύτιμη βοήθεια του «σούπερ κοριού» της ΕΥΠ και οι επιμέρους πτυχές της έχουν κινηματογραφικές διαστάσεις τύπου «Ντάλας του υποκόσμου», με διαφθορά σε όλα τα επίπεδα, οργάνωση στα πρότυπα των πιο σοβαρών εταιρειών και πέντε διαφορετικούς τομείς δραστηριοτήτων, ξέπλυμα πακτωλού βρώμικου χρήματος με κότερα και μέσω ΟΠΑΠ, άγνωστο αριθμό offshore εταιρειών και αγορές εκατομμυρίων στον χώρο της νύχτας.

Στη φάκα αστυνομικοί-μαστροποί

Είκοσι πέντε μέλη του κυκλώματος σωματεμπόρων οδηγήθηκαν χθες στον εισαγγελέα, ενώ συνολικά 42 άτομα κατηγορούνται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για την εγκληματική οργάνωση, που είχε ανοίξει μια τεράστια φάμπρικα και ένα ποτάμι εισροής δύστυχων κοριτσιών, που τα έβγαζαν στην πορνεία μέσω αλυσίδας στριπτιζάδικων και παράνομων οίκων ανοχής ή με ερωτικά ραντεβού μέσω ροζ γραφείων, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη, ώστε να μπορούν να κυκλοφορούν με πολυτελή γιοτ και πανάκριβα αυτοκίνητα και να μοιράζουν αφειδώς χρήμα δεξιά και αριστερά. Από τους συλληφθέντες τέσσερις είναι εν ενεργεία αστυνομικοί, ένας απότακτος πρώην ταξίαρχος, ενώ στην ογκωδέστατη δικογραφία περιλαμβάνεται και το όνομα ενός επίσης ανώτατου αξιωματικού, που υπηρετούσε ως διευθυντής σε υπηρεσία-κλειδί και αποστρατεύτηκε πέρυσι, χωρίς ωστόσο να έχουν προκύψει μέχρι στιγμής στοιχεία σε βάρος του.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο πλαίσιο της αστυνομικής επιχείρησης εξετάστηκαν και άλλοι αστυνομικοί, πάνω από 100, χωρίς ωστόσο να στοιχειοθετηθεί κατηγορία. Οι εν ενεργεία αστυνομικοί που συνελήφθησαν είναι ο Π. Δρακόπουλος, ο οποίος υπηρετεί στην Καλλιθέα, οι αδελφοί Σταυριανάκη (υπαστυνόμος και υπαρχιφύλακας) όπου υπηρετούν στη Νίκαια, και ο Κ. Αλεξιάς, στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής. Ο υπαρχιφύλακας στην Καλλιθέα και ο αστυφύλακας στη Νίκαια αποτελούν πρόκληση για το κοινό αίσθημα, αφού έχουν κατηγορηθεί για σοβαρότατα αδικήματα αλλά εξακολουθούν να υπηρετούν στην Αστυνομία.

Ειδικότερα ο υπαρχιφύλακας είχε συλληφθεί για πλαστογραφία που αφορούσε τη νομιμοποίηση μιας αλλοδαπής και, εκτός από το ποινικό κομμάτι, παραπέμφθηκε στο πειθαρχικό συμβούλιο της ΕΛ.ΑΣ. με το ερώτημα της απόταξης, αλλά έκανε προσφυγή και επειδή η υπόθεση εκκρεμούσε παρέμενε στην ενεργό υπηρεσία, όπως προβλέπεται από τους κανονισμούς. Ο αστυφύλακας από τη Νίκαια είχε κατηγορηθεί για απόπειρα ανθρωποκτονίας, επειδή σε καβγά σε καφενείο πυροβόλησε με το υπηρεσιακό του περίστροφο, παραπέμφθηκε και αυτός με το ερώτημα της απόταξης και προφυλακίστηκε, αλλά αθωώθηκε και επανήλθε στο Σώμα.

Ο ρόλος των συλληφθέντων αστυνομικών, και πιθανόν και άλλων που δεν έχουν ακόμα αποκαλυφθεί, ήταν να ειδοποιούν τηλεφωνικά τα στελέχη του κυκλώματος σε περίπτωση ελέγχων της αστυνομίας, ώστε να ξεφεύγουν. Το σύνθημα ήταν «on» για την περίπτωση που όλα πήγαιναν καλά και ο κίνδυνος είχε περάσει και «of» αν έπρεπε να κλείσουν γρήγορα τα παράνομα πορνεία. Ως εγκέφαλος φέρεται ο Γ. Νικολουλέας, ιδιοκτήτης στριπτιζάδικων και παράνομων οίκων ανοχής, ενώ ως υπαρχηγοί ο πρώην ταξίαρχος Α. Μητσώνης, ο οποίος αποτάχθηκε πριν από μερικά χρόνια για εμπλοκή του σε κύκλωμα μαστροπείας, και ο επιχειρηματίας Γ. Βούλγαρης. Ο αρχηγός δεν φαινόταν πουθενά και δήλωνε… άνεργος στην εφορία παίρνοντας και επιστροφή, ενώ τα κέντρα διασκέδασης ανήκαν σε διάφορες εταιρείες και ως διαχειριστές φαίνονταν οι δύο υπαρχηγοί.

ΕΛ.ΑΣ.

Τα ονόματα των συληφθέντων

Αφού εξεδόθη διάταξη από τον εισαγγελέα που επιτρέπει τη δημοσιοποίηση των ονομάτων, δόθηκαν από την Αστυνομία τα στοιχεία των κατηγορουμένων:

  • Γ. Νικολουλέας, επιχειρηματίας
  • Γ. Βούλγαρης, επιχειρηματίας
  • Κ. Ντοβλέτης, επιχειρηματίας
  • Αν. Μητσώνης, αστυνομικός ε.α.
  • Racheru Elena – Manuela, χορεύτρια
  • Ogonowski Waslaw, άεργος
  • Κ. Παντελαίος, ιδιωτικός υπάλληλος
  • nΧ. Βούλγαρης, ιδιωτικός υπάλληλος
  • Γ. Μανής, ξενοδοχοϋπάλληλος
  • Ν. Φιλιάνδρας, ιδιωτικός υπάλληλος
  • Ε. Μορφονιός, ιδιωτικός υπάλληλος
  • Στ. Μεγαλίδης, ιδιωτικός υπάλληλος
  • Ε. Μαρινάκης, ιδιωτικός υπάλληλος
  • Α. Χριστόπουλος, ιδιωτικός υπάλληλος
  • Ε. Σταυρουλάκης, ιδιωτικός υπάλληλος
  • Θ. Παυλίδης, ιδιωτικός υπάλληλος
  • Σ. Κουρής, ιδιωτικός υπάλληλος
  • Δ. Μπίνιος, συνταξιούχος
  • Λ. Νταρδής, σερβιτόρος
  • Ν. Πολυτάρχης, ιδιωτικός υπάλληλος
  • Δ. Μακρής, ιδιωτικός υπάλληλος
  • Ι. Σταυριανάκος, αστυνομικός
  • Π. Δρακόπουλος, αστυνομικός
  • Κ. Αλεξιάς, αστυνομικός
  • Β. Σταυριανάκος, αστυνομικός

Κατηγορούνται επίσης:

  • Χ. Βούλγαρης, επιχειρηματίας
  • Α. Μπαμάκος, επιχειρηματίας
  • Ι. Χαμεζόπουλος, επιχειρηματίας
  • Klinger Annette, ιερόδουλος
  • Κ. Βραϊλας, ιδιωτικός υπάλληλος

ΠΩΣ ΕΦΤΑΣΑΝ ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥΣ ΟΙ ΑΡΧΕΣ

Γιγαντιαία συντονισμένη επιχείρηση με πάνω από 200 προσαγωγές

Η αρχή για την αποκάλυψη του κυκλώματος έγινε πριν από περίπου οκτώ μήνες, ύστερα από μια πληροφορία ότι ένα από στελέχη της εγκληματικής οργάνωσης είχε ύποπτες δραστηριότητες. Αμέσως τέθηκε υπό παρακολούθηση και ταυτόχρονα μπήκε στο παιχνίδι και η ΕΥΠ, η οποία ανέλαβε τις παρακολουθήσεις τηλεφώνων, που έβγαλαν λαβράκι. Υστερα από εντατικές και μεθοδικές έρευνες του Τμήματος Καταπολέμησης Εμπορίας Ανθρώπων, αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε προχθές γιγαντιαία συντονισμένη επιχείρηση, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 150 αστυνομικοί της Ασφάλειας και της Ομάδας Δέλτα.

Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης προσήχθησαν περισσότερα από 200 άτομα (από τα οποία συνελήφθησαν 25), ενώ έγιναν έρευνες σε οκτώ νυχτερινά κέντρα, τέσσερις οίκους ανοχής, δύο σκάφη αναψυχής και δέκα σπίτια. Οπως ανακοίνωσε χθες ο διευθυντής της Ασφάλειας Αττικής, ταξίαρχος Γιάννης Δικόπουλος, η οργάνωση είχε διεθνείς διασυνδέσεις και δομή με πέντε διαφορετικούς τομείς.

Τα παράνομα έσοδα επένδυαν σε νόμιμες επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Κυρίως εμπορεύονταν αυτοκίνητα, πολυτελή κότερα, ενώ ο αρχηγός αγόραζε ό,τι νυχτερινό κέντρο έκλεινε και το έκανε στριπτιζάδικο. Δύο από τους εμπλεκόμενους ομολόγησαν ότι ξέπλυναν ο ένας 300.000 ευρώ και ο άλλος 150.000 ευρώ, αγοράζοντας τυχερά δελτία του ΟΠΑΠ από τους κατόχους τους.

Οι τομείς της οργάνωσης είχαν ως εξής:

– Στον πρώτο τομέα περιλαμβάνονταν οκτώ κέντρα στριπτίζ στην Ελλάδα και ένα στη Γερμανία, ενώ ετοιμάζονταν άλλα δύο στο Περιστέρι και στη Ρόδο.

-Στο δεύτερο τομέα περιλαμβάνονταν δώδεκα παράνομοι οίκοι ανοχής στο κέντρο της Αθήνας, ως ιδιοκτήτες των οποίων φαίνονταν διάφοροι «αχυράνθρωποι».

-Ο τρίτος τομέας είχε ως αντικείμενο τον εντοπισμό γυναικών, μέσω συνεργασίας με ρωσικές, τσεχικές, πολωνικές και ρουμανικές εγκληματικές οργανώσεις και γραφεία ευρέσεως εργασίας, τις οποίες έφερναν στην Ελλάδα συνήθως μέσω Γερμανίας ή Τσεχίας για να μην εντοπίζονται στον έλεγχο εισόδου και τις νομιμοποιούσαν με πλαστά έγγραφα.

-Ο τέταρτος τομέας αφορούσε αποκλειστικά τη δουλειά των αστυνομικών, οι οποίοι προστάτευαν το κύκλωμα από ελέγχους επί πληρωμή, ειδοποιώντας νωρίτερα, για να λαμβάνονται μέτρα.

-Ο πέμπτος τομέας αφορούσε το ξέπλυμα χρήματος, που συγκέντρωναν οι «ταμίες» της οργάνωσης και παρέδιδαν κάθε μέρα, ή κάθε βδομάδα, στον αρχηγό και στους δύο υπαρχηγούς του.

  • ΚΩΣΤΑΣ ΤΟΜΑΡΑΣ, ΕΘΝΟΣ, 9/7/2009
Advertisements

Αστυνομικός με πελατολόγιο ναρκομανών!

Ιουλίου 9, 2009 Σχολιάστε
Αστυνομικός με πελατολόγιο ναρκομανών!
  • Η διεύθυνση εσωτερικών υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. φαίνεται ότι πήρε για τα καλά το μήνυμα της αποκάλυψης και εξάρθρωσης συμμοριών στις οποίες συμμετέχουν επίορκοι αστυνομικοί.

Μετά την ανακοίνωση των ονομάτων των αστυνομικών που συμμετείχαν σε τεράστιο δίκτυο μαστροπών και δουλεμπόρων λευκής σάρκας, ακολούθησε το μεσημέρι της Πέμπτης νέα ανακοίνωση για τη σύλληψη το προηγούμενο απόγευμα οκτώ ατόμων, πέντε Ελλήνων και τριών αλλοδαπών. Οι πέντε εξ αυτών κατηγορούνται για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης που είχε στόχο την διακίνηση και εμπορία ναρκωτικών, καθώς και το ξέπλυμα χρήματος από τις δραστηριότητες αυτές, ενώ οι άλλοι τρεις ήταν πελάτες. Η ΕΛ.ΑΣ. είχε και πάλι… την τιμητική της καθώς από την προανάκριση προέκυψε ότι μεταξύ τους υπάρχει αστυνομικός ηλικίας 42 ετών, ο οποίος συνεργαζόμενος με τον επικεφαλής της εγκληματικής οργάνωσης, διακινούσε ναρκωτικά σε δίκτυο «πελατών» που είχε αναπτύξει, πρoσπoρίζovτας οικονομικό όφελος.  Στην κατοχή των συλληφθέντων βρέθηκαν και κατασχέθηκαν ποσότητες ναρκωτικών ουσιών, ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, χρηματικά ποσά, κινητά τηλέφωνα και ένα πιστόλι μάρκας CZ των 9 mm με δύο γεμιστήρες και πενήντα φυσίγγια.  Η απολογία τους έγινε με τη διαδικασία του αυτοφώρου το απόγευμα της Τετάρτης στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.

Ο φόνος και το ξέσπασμα

Δεκέμβριος 28, 2008 Σχολιάστε

Του Χαριδημου Κ. Τσουκα *, Η Καθημερινή, 28/12/2008

Ακόμα και για μια χώρα εθισμένη στην υπερβολή, η κοινωνική αναταραχή που προκάλεσε ο φόνος του εφήβου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από αστυνομικό, στα Εξάρχεια, ήταν πρωτοφανής. Πώς εξηγείται; Δύο παράγοντες πρέπει να ληφθούν, καταρχήν, υπόψη: η δύναμη του τυχαίου γεγονότος και η ιστορική έλλειψη εμπιστοσύνης σε βασικούς κρατικούς θεσμούς, ιδιαίτερα την Αστυνομία.

Ο καθένας θα μπορούσε να είναι στη θέση του Αλέξανδρου. Ούτε ταραχές υπήρχαν στα Εξάρχεια εκείνες τις μέρες ούτε ο μαθητής μετείχε σε βίαιες πράξεις κατά της Αστυνομίας. Τυχαία ήταν εκεί. Ο τυχαίος φόνος σοκάρει ιδιαίτερα γιατί μας καταλαμβάνει απροετοίμαστους – δεν διαθέτουμε έτοιμα σχήματα να τον ερμηνεύσουμε. Το γεγονός του τραγικού θανάτου, ιδιαίτερα όταν μεταδίδεται δραματοποιημένο από τα ΜΜΕ, δημιουργεί ένα κοινό για όλους σημείο αναφοράς, μας κάνει συμμέτοχους στην τρωτότητα της ύπαρξης, νιώθουμε παρόμοια συναισθήματα.

Τι νιώσαμε; Σοκ, απορία, οργή. Αυτά τα συναισθήματα διακατείχαν πολλούς νέους, ιδιαίτερα όσους ξεχύθηκαν στους δρόμους των ελληνικών πόλεων το Σαββατόβραδο του φόνου, την Κυριακή και τη Δευτέρα, όταν το σοκ ήταν νωπό και οι διαμαρτυρίες αυθόρμητες. Οι νέοι που συμμετείχαν σε εκείνες τις εκδηλώσεις εξέφρασαν πένθος, θυμό, ακόμη και μίσος. Εναντίον τίνος; Κατά της Αστυνομίας και εναντίον αυτών που συμβολίζει η Αστυνομία – τη δημόσια τάξη, την κρατική εξουσία, και, συνεκδοχικά, την κοινωνική οργάνωση που υπηρετεί η κρατική εξουσία. Το χρόνιο ελλαδικό έλλειμμα εμπιστοσύνης στο κράτος και τους θεσμούς εμφανίστηκε, σε πλήρη ανάπτυξη, ξανά.

Τα συνθήματα στους τοίχους της Αθήνας ήταν αποκαλυπτικά: «Αυτές οι μέρες είναι του Αλέξη»· «6/12/08 – Αυτή η ημερομηνία θα γραφεί με αίμα μπάτσων»· «Αλέξη μη φοβάσαι, είμαστε μαζί σου. Αυτό το κωλοκράτος θα πέσει προς τιμήν σου». Μια μαθήτρια της Γ΄ Λυκείου ομολόγησε: «Πέθανε σας λέω – εκδίκηση. […] Σπάστε τα όλα. Σπάστε, σπάστε να γίνει η Αθήνα μαύρη σ’ ένα βράδυ. Να μην υπάρχει τίποτα αύριο. Να ξεκινήσουν όλα από το μηδέν» («Ελευθεροτυπία», 9/12/2008). Ενα τέτοιο «κωλοκράτος» δεν μπορεί παρά να εδράζεται σε μια σάπια κοινωνική οργάνωση: «Η δημοκρατία σας βρωμάει δακρυγόνο», «Να καεί, να καεί το μπου…λο η Βουλή», «Τα πλούτη τους είναι το αίμα μας».

Αυτή η μηδενιστική στάση, υποβοηθούμενη από την εύκολη προσφυγή σε βίαιες μορφές διαμαρτυρίας που παραδοσιακά χαρακτηρίζει τις αντιδράσεις κοινωνικών ομάδων, οδήγησε σε επιθέσεις κατά Αστυνομικών Τμημάτων, δημοσίων κτιρίων και «αντιπαθών», στην παρούσα συγκυρία, εταιρειών όπως οι τράπεζες. Σε ένα τέτοιο κλίμα, οι ομάδες των εκ συστήματος καταστροφολάγνων ολοκλήρωσαν τον κύκλο της βίας με πυρπολήσεις και λεηλασίες ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας.

Τι εξηγεί τη μηδενιστική έκρηξη; Προσέξτε τα συνθήματα των διαδηλωτών και τα γκράφιτι στους τοίχους. Χαρακτηρίζονται από «έμμεση διαλογικότητα» – ο λόγος τους αρθρώνεται σε συνάφεια με τον περιβάλλοντα λόγο. Οι αστυνομικοί είναι «μπάτσοι», το κράτος είναι «κωλοκράτος», η δημοκρατία «βρωμάει», η Βουλή είναι «μπου…λο», οι επιχειρήσεις μάς ρουφάνε το «αίμα». Η έλλειψη εκτίμησης σε θεσμούς είναι διάχυτη. Σας θυμίζει κάτι αυτός ο λόγος; Ετσι, λίγο – πολύ, ίσως πιο κόσμια (αν και δεν είμαι σίγουρος…), δεν μιλάμε οι περισσότεροι στην καθημερινότητά μας; Ετσι δεν αισθανόμαστε για τους θεσμούς της χώρας; Οι νέοι επιστρέφουν με αιχμηρή και απροσχημάτιστη ευθύτητα τον τύπο λόγου στον οποίο είναι εκτεθειμένοι στον κόσμο των μεγάλων.

Εμείς οι μεγάλοι γιατί μιλάμε τόσο απαξιωτικά για τη χώρα; Γιατί έτσι, κυρίως, νιώθουμε. Διότι ζούμε σε μια ευρωπαϊκή χώρα με σχεδόν τρικοκοσμικό δημόσιο βίο: μια χώρα που παράγει συστηματικά χαμηλή ποιότητα ζωής, αναξιοπρέπεια, ευνοιοκρατία, σκάνδαλα, και διαφθορά. Πώς να αισθανθείς στη χώρα του Μαγγίνα και του Κεφαλογιάννη, του Βουλγαράκη και του Εφραίμ, του Τσουκάτου, της «Μίζενς» και της «Μιζοκόμ»; Τι να νιώσεις όταν βλέπεις γενικευμένη αυθαιρεσία, απίστευτη ατιμωρησία, διαβρωτικό κομματισμό, κι ένα ανυπόληπτο κράτος;

Τα περισσότερα προβλήματα, βέβαια, δεν είναι καινούργια αλλά επιτείνουν χρόνια προβλήματα, τα οποία το πολιτικό σύστημα αποδεδειγμένα δεν θέλει να αντιμετωπίσει. Το καινούργιο είναι ότι, τα τελευταία τρία χρόνια, η συσσώρευση των προβλημάτων μεγάλωσε την απογοήτευση και παρόξυνε τις αντιδράσεις. Η δυσάρεστη ατμόσφαιρα διαποτίζει το λόγο των νέων μέσα από τον κυρίαρχο λόγο των μεγάλων – τις εφημερίδες, τα ΜΜΕ, τις συζητήσεις στην οικογένεια, τις κουβέντες στο πόδι. Κυριαρχεί η απαξίωση, η αηδία, η κατήφεια, η ιδιώτευση και η μοιρολατρία.

Και οι «διεκδικήσεις» των νέων; Οι αυθόρμητες διαμαρτυρίες των τριών πρώτων ημερών δεν περιείχαν διεκδικήσεις, μόνο θυμό και οργή για «το κράτος που δολοφονεί». Οι «διεκδικήσεις» προέκυψαν εκ των υστέρων, με την οικειοποίηση του αυθόρμητου νεανικού λόγου από κόμματα και οργανωμένους φορείς. Η γενικευμένη «αντίσταση» (και τα συνοδευτικά αιτήματα) προβλήθηκε αναδρομικά, σε μια προσπάθεια να εκλογικευτεί η αυθόρμητη διαμαρτυρία. Προβάλλοντας πάνω του τα «αιτήματα» που «θα έπρεπε» να έχει, το ξέσπασμα μεταποιήθηκε σε «κίνημα». Η διαδικασία της εκλογίκευσης είναι ρευστή και συνιστά η ίδια ένα διακύβευμα.

Ο Αλέξανδρος ήθελε απλώς να πιει μια μπίρα με τους φίλους του στα Εξάρχεια, τίποτα παραπάνω. Το τραγικό είναι ότι «χρειαζόμασταν» το θάνατό του για να φωνάξουμε δυνατά για όλα αυτά που χρόνια μας πνίγουν. Το δράμα της χώρας είναι η αυτο-καταστροφική μανία που συχνά την καταλαμβάνει: «χρειάζεται» αίμα αθώων, «εμφυλιοπολεμικό» κλίμα, και καταστροφές περιουσιών για να ταρακουνηθεί το σάπιο πολιτικό της σύστημα – αν ταρακουνηθεί…

* Ο κ. Χαρίδημος Κ. Τσούκας είναι καθηγητής στο ALBA και στο Πανεπιστήμιο Warwick.

Δοκιμάζεται το άσυλο στο Πολυτεχνείο. Οι πρυτανικές αρχές απέτρεψαν είσοδο των ΜΑΤ

Δεκέμβριος 23, 2008 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Του Αποστολου Λακασα, Η Καθημερινή, 23/12/2008

Την ειρηνική αποχώρηση των αναρχικών αναμένουν οι πρυτανικές αρχές των υπό κατάληψη πανεπιστημίων της Αθήνας. Οι πληροφορίες που είχαν οι πρυτάνεις έως αργά χθες το βράδυ ήταν ότι οι καταληψίες θα αποχωρούσαν από το ιστορικό κτίριο της Πατησίων, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ), τη Νομική Αθηνών και την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, ύστερα από χθεσινοβραδινή μουσική εκδήλωση στο κτίριο του Πολυτεχνείου. Οι Αρχές, επίσης, στηρίζουν τις ελπίδες τους στις προβλέψεις της ΕΜΥ για επιδείνωση των καιρικών φαινομένων στην Αθήνα και για τσουχτερό κρύο…

Ειδικότερα, νέες αντιδράσεις για το περιεχόμενο του ασύλου προκάλεσαν τα γεγονότα που ξεκίνησαν την νύχτα του Σαββάτου. Τότε, οι αναρχικοί που έχουν υπό κατάληψη το κτίριο της Πατησίων, χρησιμοποιώντας το ως ορμητήριο, πετούσαν βόμβες μολότοφ στους αστυνομικούς. Τα ΜΑΤ απάντησαν με χημικά.

Μετά τις πολύωρες συγκρούσεις, οι αστυνομικές δυνάμεις ζήτησαν να εισέλθουν στον χώρο του κτιρίου, παρουσία εισαγγελέα. Να σημειωθεί ότι με βάση τον νέο νόμο-πλαίσιο «επέμβαση δημόσιας δύναμης εντός του ΑΕΙ χωρίς την άδεια του αρμοδίου οργάνου του ΑΕΙ -δηλαδή του πρυτανικού συμβουλίου- επιτρέπεται μόνον εφόσον διαπράττονται αυτόφωρα κακουργήματα ή αυτόφωρα εγκλήματα κατά της ζωής». Οι πρυτανικές αρχές του ΕΜΠ, όμως, τους απέτρεψαν. «Πιστεύουμε ότι ο συνεχής διάλογος και η πειθώ είναι η καλύτερη λύση ακόμη και σε ακραίες, καταδικαστέες καταστάσεις», δήλωσε χθες στην «Κ» ο πρύτανης του ΕΜΠ κ. Κ. Μουτζούρης. Και από την πλευρά της, η Σύγκλητος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών ύστερα από έκτακτη συνεδρίασή της «ομόφωνα και με αίσθημα ευθύνης αποφάσισε ότι το πρόβλημα της κατάληψης του πανεπιστημίου δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με επίκληση δυνάμεων καταστολής, δεδομένου ότι μια τέτοια ενέργεια, όχι μόνο δεν θα διευκόλυνε στην επίλυση της κρίσης, αλλά αντίθετα θα την ενέτεινε και θα υπονόμευε, και όχι μόνο βραχυπρόθεσμα, οποιαδήποτε περαιτέρω δυνατότητα διαλόγου με τη νεολαία» όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της. Από την πλευρά τους, οι καταληψίες φοιτητικών συλλόγων του ΕΜΠ ανέφεραν σε χθεσινή τους ανακοίνωση ότι «η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί του κράτους (αστυνομία, εισαγγελείς) επιχειρούν να ανοίξουν το ζήτημα άρσης του ασύλου, ως το τελευταίο τους χαρτί, επιδιώκοντας να καταφέρουν ένα κατασταλτικό χτύπημα συνολικά στο κίνημα». «Το ζήτημα του ασύλου δεν αφορά μόνον όσους βρίσκονται στις καταλήψεις, αλλά συνιστά ένα ευρύτερο ζήτημα δημοκρατίας», συμπλήρωσαν.

Πάντως, στα υπό κατάληψη κτίρια ΑΕΙ έχουν βρει στέγη άτομα από ετερόκλητους χώρους. Χαρακτηριστικά, μέσα στο ιστορικό ίδρυμα του Πολυτεχνείου επικρατεί χάος το οποίο καμία σχέση δεν έχει με τα όσα προστατεύει το πανεπιστημιακό άσυλο, το οποίο διαφυλάττει την ελεύθερη διάδοση των ιδεών.

Πληροφορίες της «Κ» αναφέρουν πως στο καταληφθέν κτίριο έχουν βρει άσυλο και μέλη εντελώς ανομοιογενών ομάδων (μπαχαλάκηδες, άτομα που κινούνται στα όρια του ποινικού δικαίου κ. λπ.) με αποτέλεσμα να προκαλούνται συχνά έριδες για το τι μέλλει γενέσθαι. Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλά άτομα που ανήκουν στον χώρο των αναρχικών έκαναν λόγο για «ιδεολογικό εκφυλισμό» της κατάληψης. Μάλιστα, πολλοί αποχώρησαν από το Πολυτεχνείο αναζητώντας στέγη σε άλλα υπό κατάληψη πανεπιστημιακά (Νομική κ. ά.) ή δημόσια κτίρια. Στο κτίριο του ΕΜΠ τις πρωινές ώρες βρίσκονται περί τα 50 άτομα, αλλά τις βραδινές ώρες οι καταληψίες φθάνουν τα 400 με 500 άτομα. Από την άλλη, ένταση προκάλεσε η χθεσινή απόφαση των μελών της φοιτητικής παράταξης ΕΑΑΚ (της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς) να περιφρουρήσουν τον χώρο ώστε να μη γίνουν καταστροφές, οι οποίες έως τώρα έχουν περιοριστεί σε μικρής έκτασης ζημίες. Εχουν σπάσει πολλά τζάμια και μαρκίζες αλλά δεν έχουν γίνει καταστροφές σε εργαστήρια κ. λπ.


ΣXETIKA ΘEMATA

Ετοιμη να επέμβει, αν χρειαστεί, η ΕΛ.ΑΣ.
Κυβέρνηση: θέμα των ιδρυμάτων και της δικαιοσύνης
Τη νύχτα, εκατοντάδες οι καταληψίες
Aποψη: Προάσπιση του ασύλου από «σώμα» των ΑΕΙ
Aποψη: Επιστροφή στην ομαλότητα, το στοίχημα

«Οπλο» της ΕΛ.ΑΣ. οι… αυτοσχεδιασμοί

Δεκέμβριος 21, 2008 Σχολιάστε

Με μοναδικό νομοθετικό πλαίσιο ένα διάταγμα της δικτατορίας

Της Δωρας Αντωνιου, Η Καθημερινή, 21/12/2008

Ενα ανενεργό νομοθετικό πλαίσιο και πολλοί αυτοσχεδιασμοί είναι τα «όπλα» που έχει να επιδείξει, διαχρονικά, η αστυνομία για την αντιμετώπιση των διαδηλώσεων. Το μοναδικό νομοθετικό πλαίσιο που ορίζει τα της πραγματοποίησης διαδηλώσεων, τις ευθύνες των διοργανωτών, τους χώρους που μπορούν αυτές να πραγματοποιηθούν, τις αρμοδιότητες της αστυνομίας, είναι ένα διάταγμα της δικτατορίας, το 794 του 1971, το οποίο ουδέποτε αντικαταστάθηκε από κάτι πιο σύγχρονο και στην πράξη έχει καταστεί ανενεργό.

Σύμφωνα με όσα προβλέπει, οι διοργανωτές μιας διαδήλωσης θα πρέπει να γνωστοποιήσουν την πραγματοποίησή της στην αρμόδια αστυνομική αρχή τουλάχιστον 48 ώρες πριν. Σχεδόν ποτέ δεν ενημερώνεται η αστυνομία από διοργανωτές διαδήλωσης. Βασική πηγή ενημέρωσης για προγραμματισμένη συγκέντρωση και διαδήλωση είναι, όπως παραδέχονται οι ίδιοι οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ., τα ΜΜΕ και τοιχοκολλημένες αφίσες, με τις οποίες προαναγγέλλεται. Από το συγκεκριμένο διάταγμα προκύπτει και ο μοναδικός χωροταξικός περιορισμός για συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, με την απαγόρευση συναθροίσεων ή πορειών σε ακτίνα 200 μέτρων από την κατοικία του Προέδρου της Δημοκρατίας και από κτίρια στα οποία εδρεύουν η Βουλή, το υπουργικό συμβούλιο και το Συνταγματικό Δικαστήριο. Η εφαρμογή αυτής της πρόβλεψης θα απέκλειε αυτόματα για τους διαδηλωτές τους κατ’ εξοχήν χώρους διαδηλώσεων στο κέντρο της Αθήνας.

Στο νομοθετικό κενό έρχεται να προστεθεί η συχνή διαφοροποίηση της μεθοδολογίας δράσης της αστυνομίας, με νέες μεθόδους να υιοθετούνται κατά καιρούς, να εγκαταλείπονται στην πορεία, να αντικαθίστανται από άλλες, στην προσπάθεια να αντιμετωπισθούν όσοι προκαλούν επεισόδια. Μόνο τα τελευταία χρόνια, από την αστυνομία δοκιμάστηκαν πολλοί διαφορετικοί τρόποι αντιμετώπισης των διαδηλωτών. Στις αρχές της δεκαετίας, για ένα χρονικό διάστημα, η αστυνομία είχε ακολουθήσει την τακτική των «προληπτικών ελέγχων». Αστυνομικοί με πολιτικά κινούνταν στους χώρους κοντά στο προκαθορισμένο σημείο συνάντησης των διαδηλωτών και όταν εντόπιζαν άτομα που φαίνονταν ύποπτα, προέβαιναν σε προληπτικούς ελέγχους για να διαπιστώσουν εάν υπήρχε κάτι επιλήψιμο.

Παρόμοιας λογικής ήταν η τακτική «εντοπίστε, απομονώστε, συλλάβατε», που υιοθετήθηκε μερικά χρόνια αργότερα. Ομάδες αστυνομικών είχαν ως καθήκον να ακολουθούν τους διαδηλωτές και μόλις εντόπιζαν κάποια ομάδα που ετοιμαζόταν να προβεί σε έκτροπα, προσπαθούσαν να τους απομονώσουν και να τους συλλάβουν.

Μετά, ήρθε η τακτική των «ευέλικτων ομάδων συλλήψεων». Σε αυτήν, αστυνομικοί με ελαφρύ εξοπλισμό, ώστε να μπορούν να κινούνται γρήγορα, καλύπτονταν πίσω από τις διμοιρίες των ΜΑΤ. Οταν τα ΜΑΤ δέχονταν επίθεση, μετά την πρώτη απόκρουση των επιτιθέμενων με δακρυγόνα, οι «ευέλικτοι» έβγαιναν μπροστά και τους καταδίωκαν για να τους συλλάβουν.

Μετά τα κρούσματα υπερβολικής αστυνομικής βίας που σημειώθηκαν στη διάρκεια των μεγάλων φοιτητικών συλλαλητηρίων το 2006 και της μεγάλης κατακραυγής που ακολούθησε, ιδιαίτερα μετά την υπόθεση «ζαρντινιέρας», υιοθετήθηκε η τακτική «στρατιωτάκια ακούνητα και αμίλητα», όπως την περιέγραψε ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Βύρων Πολύδωρας, η οποία συμπυκνώνεται σε παθητική στάση της αστυνομίας και απώθηση των διαδηλωτών, εφόσον επιχειρούσαν να σπάσουν τα αστυνομικά μπλόκα, με χρήση χημικών και δακρυγόνων.

Εκτός από αυτά που εφαρμόσθηκαν, κατά καιρούς ακούστηκαν και ιδέες οι οποίες δεν υιοθετήθηκαν. Πλέον χαρακτηριστικές, η πρόταση για χρήση οδοφραγμάτων, στα πρότυπα της γερμανικής αστυνομίας, ή η χρήση σφαιρών με αμπούλες χρώματος, που θα έβαφαν τα ρούχα των εμπλεκομένων σε επεισόδια, δίνοντας δυνατότητα σύλληψής τους αργότερα, στα πρότυπα της μεθόδου που χρησιμοποίησε η βρετανική αστυνομία για να αντιμετωπίσει του χούλιγκαν.

Ολα αυτά, όπως παραδέχονται αξιωματικοί της αστυνομίας, δείχνουν την απουσία συγκεκριμένου σχεδίου δράσης που θα ακολουθείται απαρέγκλιτα σε κάθε περίπτωση, με δυνατότητα κλιμάκωσης των αστυνομικών ενεργειών, ανάλογα με την κατάσταση που διαμορφώνεται κάθε φορά.

Κλομπ και «αύρες», αλεξίσφαιρα και χημικά

Δεκέμβριος 21, 2008 Σχολιάστε

Της Δωρας Αντωνιου, Η Καθημερινή, 21/12/2008

Η προσπάθεια για οργάνωση ειδικών μονάδων στην αστυνομία για την αντιμετώπιση διαδηλώσεων άρχισε, όπως αναφέρει μιλώντας στην «Κ» απόστρατος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ., μετά το 1973. Μέχρι τότε, η Αστυνομία και η Χωροφυλακή διέθεταν τις λεγόμενες Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης, αποτελούμενες από 100-300 άνδρες κατά περίπτωση, χωρίς ειδική εκπαίδευση, με ξύλινα κλομπ, με λίγα χημικά και χειροβομβίδες καπνογόνων- δακρυγόνων.

Με τη μεταπολίτευση, όταν έγινε αντιληπτό ότι η αστυνομία δεν είχε την εμπειρία και την «τεχνογνωσία» να αντιμετωπίσει μαζικές διαδηλώσεις, αποφασίσθηκε να αντληθούν τα στοιχεία αυτά από τη Γαλλία, η αστυνομία της οποίας εθεωρείτο ότι από τον Μάη του ’68 και μετά, είχε μεγάλη εμπειρία στην αντιμετώπιση διαδηλώσεων. Ετσι, οι γαλλικές «Μονάδες Προστασίας Δημοκρατίας» έγιναν το πρότυπο για την οργάνωση στην Ελλάδα αστυνομικών μονάδων με στρατιωτική δομή, οργάνωση και εξοπλισμό, που να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν έκτακτα περιστατικά.

  • Η «εμπροσθοφυλακή»

Επειτα από εκπαίδευση στελεχών της αστυνομίας στη Γαλλία, δημιουργήθηκαν στη χώρα μας τρεις μονάδες στα πρότυπα των γαλλικών, οι δύο στην Αθήνα –μία από την Αστυνομία Πόλεων και μία από τη Χωροφυλακή– και η τρίτη στη Θεσσαλονίκη, δυναμικότητας περίπου 1.500 ατόμων. Καθεμιά από αυτές τις μονάδες είχε πεζοπόρο τμήμα, τμήμα τεθωρακισμένων με οχήματα (τις γνωστές «αύρες»), τμήμα ιατρικής υποστήριξης με ασθενοφόρο που βρισκόταν στα σημεία επεισοδίων και διοικητική υποστήριξη. Για τη στελέχωση των μονάδων επιλέχθηκε προσωπικό της αστυνομίας που είχε θητεία στις ειδικές δυνάμεις του στρατού.

Οι «αύρες» χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά προσωπικού, ενώ έφεραν στο μπροστινό μέρος ενισχυμένους προωθητήρες για να ρίχνουν εμπόδια, όπως οδοφράγματα. Επιχειρησιακά, οι μονάδες αυτές είχαν τη δυνατότητα μέσα σε 60 λεπτά να τίθενται σε κατάσταση πλήρους ετοιμότητας, ενώ προβλεπόταν μετακίνησή τους στην επαρχία, είτε οδικώς είτε αεροπορικώς, όπου παρουσιαζόταν ανάγκη.

Βεβαίως, όπως επισημαίνει στην «Κ» ο ίδιος αξιωματικός, οι κινητοποιήσεις, ακόμα και οι πιο βίαιες εκείνης της περιόδου, δεν είχαν καμιά σχέση με τις σημερινές, ενώ δεν υπήρχε τόσο εκτεταμένη χρήση μολότοφ. «Σήμερα, εάν χρησιμοποιείτο “αύρα”, θα την έκαιγαν μαζί με το προσωπικό», αναφέρει χαρακτηριστικά. Για την ιστορία, οι «αύρες», που έπαψαν να χρησιμοποιούνται το 1981, έκαναν την εμφάνισή τους ξανά στα μέσα της δεκαετίας του ’90, όταν χρησιμοποιήθηκαν ως κινητά φυλάκια για την αντιμετώπιση του κύματος λαθρομεταναστών, κυρίως από την Αλβανία.

  • Κομματικοποίηση

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι μονάδες για την αντιμετώπιση των μαζικών διαδηλώσεων άλλαξαν μορφή. Με την είσοδο του συνδικαλισμού στην αστυνομία εμφανίσθηκε και η κομματικοποίηση. Εμπειροι αξιωματικοί απομακρύνθηκαν, ενώ η στρατιωτικού τύπου εκπαίδευση και δομή αυτών των μονάδων ουσιαστικά σταμάτησε, διότι υπήρχε φόβος παραπομπής στη δικτατορία. Ετσι, πρόσθετες τακτικές, όπως η χρήση συρματοπλεγμάτων για οδοφράγματα, που θα εμπόδιζαν τους διαδηλωτές να κινηθούν πέραν συγκεκριμένων σημείων ή η ρίψη στο οδόστρωμα ειδικών καρφιών για ακινητοποίηση οχημάτων, αν και υπήρξε πρόβλεψη για υιοθέτησή τους, ποτέ δεν εφαρμόσθηκαν. Κάτι αντίστοιχο έγινε και με τις αντλίες για διάλυση διαδηλώσεων με ρίψη νερού, που αν και υπήρξε σχετική απόφαση, τελικά ποτέ δεν ήρθαν στη χώρα μας. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, αναφέρει ο ίδιος αξιωματικός, ήρθαν στην Ελλάδα για πρώτη φορά και οι πλαστικές σφαίρες. Ομως, ο φόβος ενδεχόμενου σοβαρού τραυματισμού από τη χρήση τους, λόγω ελλιπούς εκπαίδευσης του αστυνομικού προσωπικού, δεν επέτρεψε τη χρησιμοποίησή τους.

Ουσιαστικά, στη δεκαετία του 1980, η αντιμετώπιση των διαδηλώσεων γινόταν με τη χρήση των «παραδοσιακών» κλομπ και των δακρυγόνων, χωρίς η αστυνομία να διαθέτει περαιτέρω εξοπλισμό. Στα τέλη της, αρχές δεκαετίας του 1990, άρχισε η προσπάθεια ανασυγκρότησης αυτών των μονάδων και ομογενοποίησης του εξοπλισμού, ο οποίος πλέον περιλαμβάνει ενισχυμένες προστατευτικές στολές, αλεξίσφαιρα γιλέκα, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, εκτοξευτήρες χημικών και δακρυγόνων.

Κούραση και χλεύη γονάτισαν την ΕΛ.ΑΣ.

Δεκέμβριος 21, 2008 Σχολιάστε

Χαμηλό ηθικό, έντονος εκνευρισμός και φαινόμενα «ανταρσίας» από άνδρες των ΜΑΤ που βρίσκονται επί 15νθήμερο στους δρόμους

Του Βασiλη Νεδου, Η Καθημερινή, 21/12/2008

Οι αρχαίοι Αθηναίοι, μάλλον σοφότεροι των σημερινών κατοίκων του Λεκανοπεδίου, δεν χρησιμοποιούσαν συμπολίτες τους για την αστυνόμευση της πόλης. Συνήθως στρατολογούσαν Θράκες ή άλλους «βαρβάρους», όπως τουλάχιστον έβλεπαν τους αλλόγλωσσους λαούς. Ισως θα ήταν μια λύση -αναφέρουν με σαφώς πικρόχολη διάθεση αρκετοί απαυδισμένοι αστυνομικοί- και το σύγχρονο ελληνικό κράτος να κάνει «εισαγωγή» ΜΑΤ από το εξωτερικό.

Στην Ελλάδα, ο μέσος αστυνομικός έχει να αντιμετωπίσει τα ίδια προβλήματα με τους διαδηλωτές, οι οποίοι τις ημέρες αυτές βρίσκονται απέναντί του. Παράλληλα, αφήνεται εκτεθειμένος από την Πολιτεία, καθώς ούτε σωστά εκπαιδεύεται ούτε κίνητρα για να αναπτύξει τον απαιτούμενο επαγγελματισμό διαθέτει. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, εκτός των άλλων, οι άνδρες της ΕΛ.ΑΣ., ιδίως αυτοί που ξημεροβραδιάζονται στα πεζοδρόμια του κέντρου της Αθήνας, συσσωρεύουν επάνω τους όλη την οργή και τη χλεύη του μαθητικού κινήματος, αλλά και τη βία των κουκουλοφόρων. Ενδεικτικό του τεταμένου κλίματος είναι ότι μόλις προχθές και τα δύο συνδικαλιστικά όργανα της ΕΛ.ΑΣ. (τόσο οι αξιωματικοί όσο και οι χαμηλόβαθμοι) απηύθυναν κοινή έκκληση προς τον αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας, στην οποία, μεταξύ άλλων, επισημαίνουν ότι: «Ο αστυνομικός είναι υπερβολικά εξουθενωμένος με ψυχική και σωματική κόπωση και καταπόνηση που αγγίζει τα όρια της ανεπανόρθωτης κατάρρευσης, αισθάνεται πλήρως εγκαταλειμμένος με τη διαμόρφωση ενός άκρως αρνητικού κλίματος εναντίον της κοινωνικής υπόστασής του, τόσο ως εργαζόμενου και ως πολίτη, όσο και της οικογένειάς του». Οι εκπρόσωποι των δύο ενώσεων καταλήγουν απευθυνόμενοι στον κ. Βασίλη Τσιατούρα «να ζητήσει για όλους μας ένα μεγάλο συγγνώμη για το κακό που έχει συντελεστεί».

Αποτέλεσμα αυτής της δυσάρεστης κατάστασης που περιγράφουν οι συνδικαλιστές της ΕΛ.ΑΣ. είναι να εμφανιστούν στις τάξεις των ΜΑΤ φαινόμενα έντονου εκνευρισμού και σε ορισμένες περιπτώσεις «ανταρσίας».

  • Σε κατάσταση νευρικής κρίσης

Ο εκνευρισμός φαίνεται ανάγλυφα σε μια σειρά περιστατικών. Το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης, ομάδα κουκουλοφόρων επιτέθηκε με πέτρες και κοκτέιλ μολότοφ στο κτίριο των ΜΑΤ στην Καισαριανή. Μετά το πρώτο σοκ, οι αστυνομικοί ξεχύθηκαν στους γύρω δρόμους για να εντοπίσουν, δίχως αποτέλεσμα, τους δράστες. Ολόκληρη η επόμενη ημέρα ήταν εξαιρετικά δυσάρεστη για τους περίοικους. Εκτός από την ασφυκτική ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε από τα καμένα οχήματα είχαν να αντιμετωπίσουν τους εκνευρισμένους αστυνομικούς, οι οποίοι αγενώς έκαναν έλεγχο σε όποιον περνούσε έξω από την οδό Χίου, όπου βρίσκεται το κτίριο των ΜΑΤ. Πίσω από τους τοίχους, η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη. Αξιωματικοί και άνδρες των ΜΑΤ σε κατάσταση νευρικού κλονισμού έβριζαν θεούς και δαίμονες και προσπαθούσαν να ηρεμήσουν κλωτσώντας τους τοίχους. «Δεν έχουμε πια ούτε φυσική ούτε ψυχολογική αντοχή», λέει στην «Κ» άνδρας της ΕΛ.ΑΣ., ο οποίος πέρασε από την Καισαριανή την Τετάρτη.

Μια μέρα νωρίτερα, ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. κ. Βασίλης Τσιατούρας επισκέφθηκε στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο τους τραυματισμένους στα πρόσφατα επεισόδια αστυνομικούς για να τους εμψυχώσει, καθώς το ηθικό τους είναι χαμηλότατο. Από τις 6 Δεκεμβρίου έως και σήμερα στις συγκρούσεις που έχουν γίνει στο κέντρο έχουν τραυματιστεί 180 άνδρες της ΕΛ.ΑΣ., εκ των οποίων η συντριπτική πλειονότητα υπηρετεί στα ΜΑΤ.

  • Διαπληκτισμός δι’ ασυρμάτου

Ενα άλλο ενδεικτικό της κατάστασης περιστατικό εκτυλίχθηκε την προηγούμενη Δευτέρα έξω από το πρώην υπουργείο Παιδείας στην οδό Μητροπόλεως. Εκεί, είχε λάβει θέσεις μια διμοιρία των ΜΑΤ η οποία επί αρκετές ώρες δεχόταν βροχή αντικειμένων. Η εντολή από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση ήταν να παραμείνουν αδρανείς. Ο επικεφαλής της διμοιρίας, βλέποντας τους άνδρες του να πέφτουν τραυματισμένοι ο ένας μετά τον άλλον, την απέσυρε σε ασφαλέστερο σημείο. Σύμφωνα με συναδέλφους του αστυνομικούς, είχε προηγηθεί δεκάλεπτος δι’ ασυρμάτου διαπληκτισμός με τους εντολείς του. Παρόμοιο ήταν το σκηνικό την ίδια ημέρα και έξω από το κτίριο της Ασφάλειας στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, όπου οι άνδρες των ΜΑΤ απλά περίμεναν να τελειώσει το αλεύρι, τα αυγά και… οι πέτρες των διαδηλωτών.

Κρούσματα ανταρσίας και κοπώσεως δεν σημειώνονται μόνο στα ΜΑΤ. Οπως αναφέρει αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. «τα εικονικά σήματα στην Αμεση Δράση έχουν αυξηθεί». Περιπολικό της Αμεσης Δράσης εστάλη σε γειτονιά του Κορυδαλλού για να διερευνήσει τηλεφωνική καταγγελία. Προτού οι δύο άνδρες προλάβουν να καταλάβουν τι συνέβαινε, δέχθηκαν επίθεση από 30 άτομα. Οπως ήταν αναμενόμενο οι αστυνομικοί μπήκαν ξανά στο περιπολικό και έφυγαν. Αποτέλεσμα του παραλυτικού φόβου είναι οι αστυνομικοί να διστάζουν να επέμβουν ακόμη και όταν καλούνται να ερευνήσουν διαρρήξεις, ληστείες ή άλλα παρεμφερή, αμιγώς εγκληματικά περιστατικά.