Αρχείο

Archive for the ‘Κόμματα’ Category

Παρών ο Χρ. Μαρκογιαννάκης στην εκδήλωση για το νέο κόμμα της Ντ. Μπακογιάννη

Νοέμβριος 20, 2010 Σχολιάστε
  • Παρών στην εκδήλωση ίδρυσης του κόμματος της Ντόρας Μπακογιάννη την Κυριακή – πιθανότερο όνομα είναι το «Δημοκρατική Συμμαχία»- δηλώνει ότι θα είναι ο πρώην υπουργός Χρήστος Μαρκογιαννάκης, ενώ, όπως ανέφερε, δεν θα είναι παρόντες βουλευτές – φίλοι της πρώην Υπουργού, που είναι και μέλη της ΚΟ της ΝΔ.

«Ναι, το συζητήσαμε με την κυρία Μπακογιάννη και τελικά θα είμαι και εγώ εκεί, όπως πιστεύω να είναι και ο συνάδελφός μου, ο κύριος Κιλτίδης. Ειλικρινά δεν γνωρίζω (σσ: εάν θα συμμετέχουν και άλλοι βουλευτές προερχόμενοι από τη ΝΔ), δεν νομίζω όμως», τόνισε.

Σε ό,τι αφορά την ταυτότητα και τον ιδεολογικό προσανατολισμό του νέου κόμματος, ανέφερε:

«Θα πρέπει να κινηθούμε σε διακηρύξεις, οι οποίες θα πείσουν την κοινωνία ότι θα ακολουθήσουμε διαφορετικές πρακτικές, μακριά από το λαϊκισμό, λέγοντας την αλήθεια στους πολίτες, για το τι θα κάνουμε και το πως θα βγούμε από την κρίση, στην οποία βρισκόμαστε ως χώρα, ως κοινωνία, ως οικονομία, με μια σταθερότητα στις απόψεις, τις οποίες θα εκφράζουμε, χωρίς να λαϊκίζουμε, πεταγόμενοι από τη μια στιγμή στην άλλη, ανάλογα με το κομματικό συμφέρον το οποίο θα υπάρχει και έτσι να πείσουμε για τη σοβαρότητά μας. Ιδεολογικά στην κεντροδεξιά, πραγματικά κεντροδεξιά, να το εννοούμε αυτό το πράγμα, είναι ένα ζήτημα το οποίο ασφαλώς θα το προσδιορίσει η κυρία Μπακογιάννη με την τοποθέτησή της μεθαύριο», είπε ο κ. Μαρκογιαννάκης στο ραδιοσταθμό Real.

Απαντώντας σε ερώτηση για το ενδεχόμενο συνεργασίας με την κυβέρνηση δήλωσε:

«Γι’ αυτό και θα πρέπει όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου, να οδηγηθούν σε μια μίνιμουμ συμφωνία για να βγούμε από την κρίση. Όχι βεβαίως μια συμμαχία προθύμων, αλλά συμμαχία σοβαρών ανθρώπων οι οποίοι θέλουν το καλό του τόπου αυτή την ώρα. Μου φαίνεται ότι πολλοί δεν έχουν καταλάβει που βρισκόμαστε». http://www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο φόνος και το ξέσπασμα

Δεκέμβριος 28, 2008 Σχολιάστε

Του Χαριδημου Κ. Τσουκα *, Η Καθημερινή, 28/12/2008

Ακόμα και για μια χώρα εθισμένη στην υπερβολή, η κοινωνική αναταραχή που προκάλεσε ο φόνος του εφήβου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από αστυνομικό, στα Εξάρχεια, ήταν πρωτοφανής. Πώς εξηγείται; Δύο παράγοντες πρέπει να ληφθούν, καταρχήν, υπόψη: η δύναμη του τυχαίου γεγονότος και η ιστορική έλλειψη εμπιστοσύνης σε βασικούς κρατικούς θεσμούς, ιδιαίτερα την Αστυνομία.

Ο καθένας θα μπορούσε να είναι στη θέση του Αλέξανδρου. Ούτε ταραχές υπήρχαν στα Εξάρχεια εκείνες τις μέρες ούτε ο μαθητής μετείχε σε βίαιες πράξεις κατά της Αστυνομίας. Τυχαία ήταν εκεί. Ο τυχαίος φόνος σοκάρει ιδιαίτερα γιατί μας καταλαμβάνει απροετοίμαστους – δεν διαθέτουμε έτοιμα σχήματα να τον ερμηνεύσουμε. Το γεγονός του τραγικού θανάτου, ιδιαίτερα όταν μεταδίδεται δραματοποιημένο από τα ΜΜΕ, δημιουργεί ένα κοινό για όλους σημείο αναφοράς, μας κάνει συμμέτοχους στην τρωτότητα της ύπαρξης, νιώθουμε παρόμοια συναισθήματα.

Τι νιώσαμε; Σοκ, απορία, οργή. Αυτά τα συναισθήματα διακατείχαν πολλούς νέους, ιδιαίτερα όσους ξεχύθηκαν στους δρόμους των ελληνικών πόλεων το Σαββατόβραδο του φόνου, την Κυριακή και τη Δευτέρα, όταν το σοκ ήταν νωπό και οι διαμαρτυρίες αυθόρμητες. Οι νέοι που συμμετείχαν σε εκείνες τις εκδηλώσεις εξέφρασαν πένθος, θυμό, ακόμη και μίσος. Εναντίον τίνος; Κατά της Αστυνομίας και εναντίον αυτών που συμβολίζει η Αστυνομία – τη δημόσια τάξη, την κρατική εξουσία, και, συνεκδοχικά, την κοινωνική οργάνωση που υπηρετεί η κρατική εξουσία. Το χρόνιο ελλαδικό έλλειμμα εμπιστοσύνης στο κράτος και τους θεσμούς εμφανίστηκε, σε πλήρη ανάπτυξη, ξανά.

Τα συνθήματα στους τοίχους της Αθήνας ήταν αποκαλυπτικά: «Αυτές οι μέρες είναι του Αλέξη»· «6/12/08 – Αυτή η ημερομηνία θα γραφεί με αίμα μπάτσων»· «Αλέξη μη φοβάσαι, είμαστε μαζί σου. Αυτό το κωλοκράτος θα πέσει προς τιμήν σου». Μια μαθήτρια της Γ΄ Λυκείου ομολόγησε: «Πέθανε σας λέω – εκδίκηση. […] Σπάστε τα όλα. Σπάστε, σπάστε να γίνει η Αθήνα μαύρη σ’ ένα βράδυ. Να μην υπάρχει τίποτα αύριο. Να ξεκινήσουν όλα από το μηδέν» («Ελευθεροτυπία», 9/12/2008). Ενα τέτοιο «κωλοκράτος» δεν μπορεί παρά να εδράζεται σε μια σάπια κοινωνική οργάνωση: «Η δημοκρατία σας βρωμάει δακρυγόνο», «Να καεί, να καεί το μπου…λο η Βουλή», «Τα πλούτη τους είναι το αίμα μας».

Αυτή η μηδενιστική στάση, υποβοηθούμενη από την εύκολη προσφυγή σε βίαιες μορφές διαμαρτυρίας που παραδοσιακά χαρακτηρίζει τις αντιδράσεις κοινωνικών ομάδων, οδήγησε σε επιθέσεις κατά Αστυνομικών Τμημάτων, δημοσίων κτιρίων και «αντιπαθών», στην παρούσα συγκυρία, εταιρειών όπως οι τράπεζες. Σε ένα τέτοιο κλίμα, οι ομάδες των εκ συστήματος καταστροφολάγνων ολοκλήρωσαν τον κύκλο της βίας με πυρπολήσεις και λεηλασίες ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας.

Τι εξηγεί τη μηδενιστική έκρηξη; Προσέξτε τα συνθήματα των διαδηλωτών και τα γκράφιτι στους τοίχους. Χαρακτηρίζονται από «έμμεση διαλογικότητα» – ο λόγος τους αρθρώνεται σε συνάφεια με τον περιβάλλοντα λόγο. Οι αστυνομικοί είναι «μπάτσοι», το κράτος είναι «κωλοκράτος», η δημοκρατία «βρωμάει», η Βουλή είναι «μπου…λο», οι επιχειρήσεις μάς ρουφάνε το «αίμα». Η έλλειψη εκτίμησης σε θεσμούς είναι διάχυτη. Σας θυμίζει κάτι αυτός ο λόγος; Ετσι, λίγο – πολύ, ίσως πιο κόσμια (αν και δεν είμαι σίγουρος…), δεν μιλάμε οι περισσότεροι στην καθημερινότητά μας; Ετσι δεν αισθανόμαστε για τους θεσμούς της χώρας; Οι νέοι επιστρέφουν με αιχμηρή και απροσχημάτιστη ευθύτητα τον τύπο λόγου στον οποίο είναι εκτεθειμένοι στον κόσμο των μεγάλων.

Εμείς οι μεγάλοι γιατί μιλάμε τόσο απαξιωτικά για τη χώρα; Γιατί έτσι, κυρίως, νιώθουμε. Διότι ζούμε σε μια ευρωπαϊκή χώρα με σχεδόν τρικοκοσμικό δημόσιο βίο: μια χώρα που παράγει συστηματικά χαμηλή ποιότητα ζωής, αναξιοπρέπεια, ευνοιοκρατία, σκάνδαλα, και διαφθορά. Πώς να αισθανθείς στη χώρα του Μαγγίνα και του Κεφαλογιάννη, του Βουλγαράκη και του Εφραίμ, του Τσουκάτου, της «Μίζενς» και της «Μιζοκόμ»; Τι να νιώσεις όταν βλέπεις γενικευμένη αυθαιρεσία, απίστευτη ατιμωρησία, διαβρωτικό κομματισμό, κι ένα ανυπόληπτο κράτος;

Τα περισσότερα προβλήματα, βέβαια, δεν είναι καινούργια αλλά επιτείνουν χρόνια προβλήματα, τα οποία το πολιτικό σύστημα αποδεδειγμένα δεν θέλει να αντιμετωπίσει. Το καινούργιο είναι ότι, τα τελευταία τρία χρόνια, η συσσώρευση των προβλημάτων μεγάλωσε την απογοήτευση και παρόξυνε τις αντιδράσεις. Η δυσάρεστη ατμόσφαιρα διαποτίζει το λόγο των νέων μέσα από τον κυρίαρχο λόγο των μεγάλων – τις εφημερίδες, τα ΜΜΕ, τις συζητήσεις στην οικογένεια, τις κουβέντες στο πόδι. Κυριαρχεί η απαξίωση, η αηδία, η κατήφεια, η ιδιώτευση και η μοιρολατρία.

Και οι «διεκδικήσεις» των νέων; Οι αυθόρμητες διαμαρτυρίες των τριών πρώτων ημερών δεν περιείχαν διεκδικήσεις, μόνο θυμό και οργή για «το κράτος που δολοφονεί». Οι «διεκδικήσεις» προέκυψαν εκ των υστέρων, με την οικειοποίηση του αυθόρμητου νεανικού λόγου από κόμματα και οργανωμένους φορείς. Η γενικευμένη «αντίσταση» (και τα συνοδευτικά αιτήματα) προβλήθηκε αναδρομικά, σε μια προσπάθεια να εκλογικευτεί η αυθόρμητη διαμαρτυρία. Προβάλλοντας πάνω του τα «αιτήματα» που «θα έπρεπε» να έχει, το ξέσπασμα μεταποιήθηκε σε «κίνημα». Η διαδικασία της εκλογίκευσης είναι ρευστή και συνιστά η ίδια ένα διακύβευμα.

Ο Αλέξανδρος ήθελε απλώς να πιει μια μπίρα με τους φίλους του στα Εξάρχεια, τίποτα παραπάνω. Το τραγικό είναι ότι «χρειαζόμασταν» το θάνατό του για να φωνάξουμε δυνατά για όλα αυτά που χρόνια μας πνίγουν. Το δράμα της χώρας είναι η αυτο-καταστροφική μανία που συχνά την καταλαμβάνει: «χρειάζεται» αίμα αθώων, «εμφυλιοπολεμικό» κλίμα, και καταστροφές περιουσιών για να ταρακουνηθεί το σάπιο πολιτικό της σύστημα – αν ταρακουνηθεί…

* Ο κ. Χαρίδημος Κ. Τσούκας είναι καθηγητής στο ALBA και στο Πανεπιστήμιο Warwick.

Χωρίς πολιτική η κυβέρνηση

Δεκέμβριος 27, 2008 Σχολιάστε

Του Πάνου Μαραγκού

Του Πάνου Μαραγκού

ΕΙΝΑΙ επίμονη και εύλογη η προσπάθεια της κυβέρνησης να καλλιεργήσει την εντύπωση ότι η διεθνής κρίση είναι η κύρια, αν όχι και η μοναδική, αιτία των προβλημάτων της οικονομίας μας. Αλλωστε, κάποιοι έχουν ακόμη το θράσος να διατείνονται ότι βρισκόμαστε σε πλεονεκτική θέση έναντι άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

ΩΣΤΟΣΟ, οι πληροφορίες από τις Βρυξέλλες άλλα λένε. Και τα πολλά και άσχημα που προοιωνίζονται δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία ότι η κρίση που συγκλονίζει την παγκόσμια οικονομική κοινότητα επιδεινώνει στη χώρα μας μια ήδη δύσκολη κατάσταση, την οποία η πολιτική της κυβέρνησης έχει δημιουργήσει.

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ εκείνο που αποδεικνύεται είναι ότι ο Κ. Καραμανλής και οι συνεργάτες του έχουν χάσει τον έλεγχο της κατάστασης και έχουν μεταβληθεί σε απλούς θεατές των εξελίξεων. Και οι όποιες, ενδεχομένως, αμφιβολίες ότι έτσι είναι διαλύονται από την αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι ο προϋπολογισμός που μόλις πριν από μερικά εικοσιτετράωρα ψηφίστηκε έχει ήδη καταστεί ένα κείμενο χωρίς ουσιαστική αξία.

ΑΛΛΩΣΤΕ, αμφίβολης σοβαρότητας ήταν και από τη μέρα της κατάθεσής του, μια και τα όσα προέβλεπε ελάχιστη σχέση είχαν με την πραγματικότητα. Ακόμη και ο ίδιος ο Γ. Αλογοσκούφης έχει ομολογήσει ότι θα αποδειχθεί αναγκαία η αναθεώρηση ορισμένων στόχων του. Αλλά με τα όσα διαφαίνεται ότι θα υποχρεωθούμε από τις Βρυξέλλες να εφαρμόσουμε δεν μένει τίποτα όρθιο από το κείμενο που οι 151 της κυβερνητικής πλειοψηφίας ψήφισαν ως προϋπολογισμό του 2009.

ΓΙ ΑΥΤΟ και καμιά σημασία δεν έχει αν θ αλλάξει ή δεν θ αλλάξει ο επικεφαλής του υπουργείου Οικονομίας ή αν θα είναι μικρότερης ή μεγαλύτερης έκτασης ο ανασχηματισμός που επί μήνες προαναγγέλλεται. Το ουσιαστικό είναι ότι η κυβέρνηση πορευόταν χωρίς οικονομική πολιτική και είναι πλέον αργά για να χαράξει νέα και αξιόπιστη και με βάση αυτή να διαπραγματευτεί τις όποιες παρεμβάσεις των Βρυξελλών. [ΕΘΝΟΣ ΓΝΩΜΗ, 27/12/2008]

Κυβέρνηση εθνικής ενότητας

Δεκέμβριος 21, 2008 Σχολιάστε

Tου Αθανασιου Ελλις, Η Καθημεερινή, 21/12/2008

Η Ελλάδα βιώνει μία από τις πιο δύσκολες περιόδους των τελευταίων δεκαετιών. Η δυσοσμία που αναδίδεται από μέρος του πολιτικού κόσμου, σε συνδυασμό με τη διεθνή οικονομική κρίση, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα το οποίο καθιστά περισσότερο επίκαιρη, και για τον γράφοντα αναγκαία, τη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Στο εγχείρημα οφείλουν να συμμετάσχουν τα δύο μεγάλα κόμματα που έχουν εμπειρία στην άσκηση εξουσίας και παρεμφερείς θέσεις στα περισσότερα ζητήματα. Εύλογα κάποιοι θα επισημάνουν την ανικανότητα των περισσότερων νυν και πρώην υπουργών. Ομως, αυτούς έχουμε, με αυτούς θα πορευθούμε. Ας συνεργασθούν τουλάχιστον οι καλύτεροι.

Καραμανλής και Παπανδρέου πρέπει να δείξουν ότι διαθέτουν τόλμη και όραμα. Να συμφωνήσουν σε βασικές κατευθύνσεις και να συνεργασθούν. Να απορρίψουν τη μετριότητα. Να πλαισιωθούν από ανθρώπους με γνώσεις και επίπεδο. Τους επιτυχημένους τεχνοκράτες που θα δεχθούν να βοηθήσουν, και τους λίγους ικανούς πολιτικούς σε όποιο κόμμα και αν ανήκουν. Στελέχη με φρέσκο τον αέρα του εξωτερικού, όπως ο Δήμας, ο Χατζηδάκης, η Ξενογιανακοπούλου και ο Μπεγλίτης, αλλά και δοκιμασμένους υπουργούς όπως ο Πάγκαλος, η Μπακογιάννη, ο Χρυσοχοΐδης, ο Ρέππας, ο Παπαθανασίου και, ναι, η Γιαννάκου. Οι άξιοι είναι λίγοι και τους έχουμε ανάγκη όλους.

Οι δύο αρχηγοί οφείλουν να βάλουν το εθνικό συμφέρον υπεράνω κομματικών υπολογισμών. Θα απογοητεύσουν κάποιους οπαδούς τους, αλλά με τη χώρα να βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού θα επιδείξουν υπευθυνότητα και θα σηματοδοτήσουν αλλαγή νοοτροπίας, ενώ θα ενθαρρύνουν και σοβαρούς ανθρώπους από τον ιδιωτικό τομέα να συμμετάσχουν στην κοινή προσπάθεια.

Το πρόβλημα δεν είναι η χθεσινή ή η σημερινή κυβέρνηση. Το πρόβλημα είναι το κράτος. Η εμπειρία της μεταπολίτευσης μας δείχνει ότι ο κρατικός μηχανισμός παρουσιάζει τις ίδιες αδυναμίες όποιο κόμμα και αν βρίσκεται στην εξουσία: από την αδιαφάνεια, τον χρηματισμό και τη διαπλοκή, έως την ατιμωρησία. Από το χρηματιστήριο φθάσαμε στο Βατοπέδι.

Χρειάζονται προσεκτικά σχεδιασμένα μέτρα για την οικονομία, που να μην ανατρέπονται εν μια νυκτί, εκσυγχρονισμός της αστυνομίας και κάθαρση στη δικαιοσύνη, γενναίες τομές στην παιδεία και στο ασφαλιστικό. Για να υλοποιηθούν όλα αυτά, πέρα από τους ικανούς υπουργούς απαιτείται ισχυρή λαϊκή πλειοψηφία. Τα δύο μεγάλα κόμματα εκπροσωπούν το 75% του λαού και παρότι επιμένουν, για ψηφοθηρικούς λόγους, να αναδεικνύουν τις λίγες διαφορές τους, η αλήθεια είναι πως στα σημαντικά ζητήματα οι θέσεις τους δεν διαφέρουν ριζικά. Αυτό έδειξε η εναλλαγή τους στην εξουσία τα τελευταία 35 χρόνια.

Τους επόμενους μήνες πολλοί άνθρωποι θα χάσουν τη δουλειά τους, επιχειρήσεις θα κλείσουν ή θα συρρικνωθούν, η κοινωνία θα αγωνιά. Στους δύσκολους καιρούς που έρχονται δεν έχουμε την πολυτέλεια της διαίρεσης και της διχόνοιας. Οι στίχοι του Σολωμού, που μου υπενθύμισε πρόσφατα ο κορυφαίος αρχαιολόγος Γ. Σακελλαράκης, παραμένουν και σήμερα επίκαιροι: «Εάν μισούνται ανάμεσά τους δεν τους πρέπει ελευθεριά».

Πώς δημιουργήθηκε αυτό το εντυπωσιακό 36,9%;

Δεκέμβριος 15, 2008 Σχολιάστε

jokeΟι δημοσκοπήσεις για την πρόθεση ψήφου μετά τα δραματικά γεγονότα της τελευταίας εβδομάδας συμφωνούν στο ότι οι πολίτες μείωσαν κατά πολύ την στήριξή τους στα κόμματα. Τα μεγάλα ποσοστά αναποφάσιστων επιτρέπουν πλέον στα κομματικά επιτελεία να «παίξουν» ξανά για την σταδιακή ανάκτησή τους και έτσι οι σημερινές ισορροπίες μπορεί να δείχνουν όμοιες με αυτές πριν τα γεγονότα, είναι όμως σαφώς πιο ευμετάβλητες.

Στη δημοσκόπηση της ALCO για το «Πρώτο Θέμα» η διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων διαμορφώνεται στο 4,8%. Το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 31,4%, η Νέα Δημοκρατία 26,2%, το ΚΚΕ 7,9%, ο ΣΥΡΙΖΑ 7,5% και ο ΛΑΟΣ 4%. Ενα 23% κατανέμεται στα άλλα κόμματα (ερωτηματικό οι Οικολόγοι), το λευκό/άκυρο και την αδιευκρίνιστη ψήφο.

Αντίστοιχη δημοσκόπηση της Real News θέλει το ΠΑΣΟΚ να προηγείται της Νέας Δημοκρατίας κατά 5,6%. Συγκεκριμένα συγκεντρώνει 26,2%, η ΝΔ 20,6%, ο ΣΥΡΙΖΑ 7,2%, το ΚΚΕ 6,3% και ο ΛΑΟΣ 2,8%. Σε αυτή την περίπτωση η αδιευκρίνιστη ψήφος, τα λευκά/άκυρα και το άλλο κόμμα φτάνουν το εντυπωσιακό 36,9%.

Υπάρχει, ένα δεδομένο κι αυτό έχει σχέση με τη σταθερή υπεροχή του ΠΑΣΟΚ έναντι όλων των άλλων. Κι αυτή η υπεροχή κατακτήθηκε με επίμονο, σταθερό και μετριοπαθή αγώνα του Παπανδρέου, με θέσεις για όλα τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Το ΠΑΣΟΚ έδειξε ότι έχει τις προϋποθέσεις για να ξανακερδίσει την κυβερνητική εξουσία κι αυτό, άλλωστε, είναι το ζητούμενο. Η Νέα Δημοκρατία φθίνει, εκφυλίζεται ως πολιτικός οργανισμός, και δεν έχει πλέον κάτι να προσφέρει στον τόπο. Τα πέντε χρόνια που κυβερνάει, έδειξε ότι δεν είχε πρόγραμμα, όραμα και όρεξη να εκσυγχρονίσει την Ελλάδα. Αντιθέτως, τα στελέχη της πάλεψαν για να πλασαριστούν σε καίριες θέσεις και να λεηλατήσουν την περιουσία του ελληνικού δημοσίου, αλλά και να ρημάξουν τα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων.  Θα αναρωτηθεί κανείς γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε ν’ αυξήσει θεαματικά το ποσοστό του, ενώ ακολουθεί μια σοβαρή και σώφρονα πολιτική. Είναι φανερό ότι η προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ δυναμιτίστηκε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κι εξακολουθεί εν τινι μέτρω να υπονομεύεται η στάση του για όλα τα εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα του τόπου.

Πέντε χρόνια κυβερνάει ο Καραμανλής και η παράταξή του και τα σκάνδαλα που μας έχουν ταλαιπωρήσει κι εξακολουθούν να υποσκάπτουν τα θεμέλια της κοινωνίας μας, έχουν εξαφανίσει κάθε ίχνος από παλιότερες «αμαρτίες» του ΠΑΣΟΚ. Κι εδώ που τα λέμε, οι όποιες «αμαρτίες» του ΠΑΣΟΚ δεν είναι ΤΙΠΟΤΕ μπροστά στο σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου, στο σκάνδαλο με τα δομημένα ομόλογα και ένα σωρό άλλες ανομίες και παρανομίες των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και στην ασχετοσύνη και την ανικανότητα του Καραμανλή. Πού βρίσκουν, λοιπόν, την όρεξη οι τηλεδημοσιογράφοι να χαϊδολογάνε τους νεοδημοκράτες και συνεχώς να υπενθυμίζουν «οικεία κακά» στους Πασόκους;

Το τωρινό ΠΑΣΟΚ δεν έχει σχέση με το αμαρτωλό «εκσυγχρονιστικό». Είναι δυνατόν να πορευόμαστε συνεχώς με τη σαχλαμάρα του «Χρηματιστηρίου»; Και στο κάτω της γραφής, χάσανε όσοι παίξανε. Δεν ήξεραν ότι το Χρηματιστήριο είναι τζόγος; Ξέρετε τι έλεγε κάποιος στο χωριό μου; «Ο πίνων μεθά και ο παίζων… χάνει»!

Τούτες τις μέρες παρακολουθήσαμε έντρομοι την ανικανότητα της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού στην αντιμετώπιση της κατάστασης που δημιουργήθηκε με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου από τον «ειδικό φρουρό». Έφτασε στο σημείο ο υπουργός Παιδείας ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, το βράδυ της δολοφονίας, να διασκεδάζει σε νυχτερινό κέντρο και την άλλη μέρα που συνταρασσόταν όλη η χώρα από το τραγικό γεγονός και στους δρόμους γινόταν της κακομοίρας, ΑΥΤΟΣ ο ίδιος υπουργός εθεάθη να παρακολουθεί ποδοσφαιρικό αγώνα στο Ολυμπιακό Στάδιο!!! Αυτό και μόνο θα ήταν αρκετό  να παραιτηθεί, αλλά δεν συνέβη κάτι τέτοιο, αφού και ο ίδιος ο πρωθυπουργός τον κάλυψε πλήρως. Ο Καραμανλής έχει πλέον καταντήσει περίγελος και είναι έρμαιο της ανικανότητάς του όχι μόνο να διαχειριστεί κυβερνητικές ευθύνες, αλλά και να πάρει μια οποιαδήποτε λογική απόφαση.

Λοιπόν, αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ είναι η πιο αξιόπιστη πολιτική λύση για τον τόπο. Είμαι βέβαιος ότι αυτό το 36,9% έχει, εν πολλοίς, δημιουργηθεί από την τακτική των ραδιοτηλεοπτικών μέσων ενημέρωσης και δεν ανταποκρίνεται στη πραγματική διάθεση του εκλογικού σώματος.

Η αστυνομία υπερασπιστής -λέει- του πολίτη…

Δεκέμβριος 12, 2008 Σχολιάστε

Του ΑΝΤΩΝΗ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Διττή ήταν η προσπάθεια του υπουργού Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλου χθες στη Βουλή. Επιχείρησε αφ’ ενός να μην έρθει σε αντίθεση με το αίσθημα οργής που συγκλονίζει την κοινή γνώμη, με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, αφ’ ετέρου να εμψυχώσει το δυναμικό της Αστυνομίας, που δέχεται σφοδρή κριτική για τη δράση της, χωρίς ωστόσο να αναγνωρίσει καμία ολιγωρία εις εαυτόν για την αντιμετώπιση της κρίσης και χωρίς να αποδώσει καμία ευθύνη στην ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ…

«Μεμονωμένη η πράξη του φρουρού», είπε ο Πρ. Παυλόπουλος και πυροδότησε τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή

Ενός λεπτού σιγή

Ο υπουργός, στην πρώτη τοποθέτησή του στο Κοινοβούλιο, έπειτα από τα επεισόδια που συντάραξαν το πανελλήνιο, διακήρυξε σε όλους τους τόνους την καταδίκη της κυβέρνησης σε σχέση με την πράξη του αστυνομικού, αλλά και με το ύφος της κατάθεσής του. Στο πνεύμα, άλλωστε, αυτό ήταν και η αποδοχή της πρότασης του Αλ. Αλαβάνου για την τήρηση ενός λεπτού σιγής στη μνήμη του 15χρονου.

Οσον αφορά τον ειδικό φρουρό, αν και όπως είπε, «δεν μπορώ να προκαταλάβω την απόφαση της Δικαιοσύνης, τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη δολοφονική πράξη του, αλλά και την κατάθεσή του, που δείχνει ακριβώς και τη νοοτροπία του». Μάλιστα, αργότερα, μιλώντας με δημοσιογράφους, δήλωσε ότι ο αστυνομικός θα αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγή στις αστυνομικές σχολές.

Την ίδια στιγμή, όμως, απέρριψε μετά επιτάσεως τη θέση των ερωτώντων βουλευτών, Σπ. Χαλβατζή και Αλ. Αλαβάνου, που μιλούσαν για αντιδημοκρατικό καθεστώς στο εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ.

«Η πράξη αυτή, όσο και αν είναι αποτρόπαια, είναι μεμονωμένη και δεν μπορεί να αλλοιώσει την εικόνα μιας Αστυνομίας, που λειτουργεί εντός του πλαισίου δικαίου, κοντά στον πολίτη. Δεν μπορούμε να μηδενίσουμε τη συμπεριφορά ενός ολόκληρου σώματος», υπογράμμισε.

Ο υπουργός καταφέρθηκε εναντίον των κουκουλοφόρων και των καταστροφών που προξενούν και άφησε να εννοηθεί (πάλι σε συνομιλία του με δημοσιογράφους) ότι η περίοδος ανοχής που επέδειξε η ΕΛ.ΑΣ. προς τα άτομα αυτά ανήκει πλέον στο παρελθόν, αλλά και πως δεν θα εφαρμόσει το άρθρο 11 του Συντάγματος (βάσει του οποίου απαγορεύονται οι πορείες), παρά τις πιέσεις.

Σπ. Χαλβατζής: «Επαναλαμβανόμενα κρούσματα αυθαιρεσίας και βαρβαρότητας χωρίς ουσιαστική καταδίκη»

«Επαναλαμβανόμενα»

Πάντως, ο βουλευτής του ΚΚΕ, Σπ. Χαλβατζής επέμεινε ότι «τα κρούσματα αυθαιρεσίας και βαρβαρότητας είναι επαναλαμβανόμενα και δεν υπάρχει ουσιαστική τιμωρία και καταδίκη». Μίλησε επίσης για άτομα που εμφανίζονται τη μια στιγμή ως κουκουλοφόροι και την άλλη ως μέλη της Αστυνομίας. «Οι μαθητές δεν σπάνε, δεν καταστρέφουν. Αυτοί που καταστρέφουν ρίχνουν λάδι στους μηχανισμούς καταστολής, για να ληφθούν νέα αντεργατικά μέτρα», κατέληξε ο Σ. Χαλβατζής.

Τη δράση των κουκουλοφόρων αποδοκίμασε εμμέσως και ο Αλ. Αλαβάνος. «Εμείς αγωνιζόμαστε ενάντια στην αναλγησία και την αδικία του συστήματος και όχι ενάντια σε βιτρίνες, αυτοκίνητα και δημόσια κτήρια», επισήμανε.

Αλ. Αλαβάνος: «Αγωνιζόμαστε ενάντια στις αδικίες του συστήματος και όχι ενάντια στις βιτρίνες, τα κτίρια και τα Ι.Χ.»

«Παντού σκάνδαλα»

Καταλόγισε, ωστόσο, στην κυβέρνηση ότι είναι αυτή που φορά την κουκούλα στα νέα παιδιά, τα οποία βλέπουν παντού σκάνδαλα και στερούνται οποιουδήποτε συστήματος αξιών.

Δεν παρέλειψε να επιρρίψει προσωπικά ευθύνες στον πρωθυπουργό, αλλά και στον κ. Παυλόπουλο, ο οποίος ως υπουργός Δημόσιας Τάξης και Επικοινωνίας βρίσκεται πίσω, όπως υποστήριξε, από την επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ από βουλευτές της Ν.Δ., του ΚΚΕ και του ΛΑΟΣ.

Ο υπουργός απέρριψε την τοποθέτηση Αλαβάνου περί κρατικής προπαγάνδας, με την οποία συμπορεύονται και τα άλλα κόμματα, αλλά στο σημείο αυτό παρενέβη και ο κ. Χαλβατζής, που επέκρινε με τη σειρά του τον ΣΥΡΙΖΑ ότι υπερψήφισε μαζί με το ΠΑΣΟΚ τη συνθήκη του Μάαστριχτ, «η οποία ευθύνεται για τα σημερινά προβλήματα». Δοθείσης της ευκαιρίας και στους γνωστούς εμπρηστικούς τόνους, ο Γ. Καρατζαφέρης κάλεσε τον Αλ. Αλαβάνο να διαψεύσει ότι ο βουλευτής του κόμματός του Γρ. Ψαριανός έχει ταχθεί υπέρ της τρομοκρατίας.

Ευ. Βενιζέλος: κατά Παυλόπουλου για «ένοχες απαντήσεις», αλλά και κατά Τσίπρα, αφού «καλό σχολείο είναι το ανοιχτό»

«Η πολιτική συκοφαντία και η λάσπη έχει και τα όριά της», απάντησε ο κοιν. εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Φ. Κουβέλης, που ανέγνωσε και κατέθεσε στα πρακτικά συνέντευξη του συναδέλφου του, στην οποία ο κ. Ψαριανός δηλώνει ότι είναι υπέρ της τρομοκρατίας για τα δίκαια του κόσμου και κατά των τρομοκρατών, που βομβαρδίζουν σχολεία και νοσοκομεία. «Το πρόβλημα δεν είναι οι τρομοκρατικές οργανώσεις, αλλά διάφοροι χαφιέδες που διεισδύουν και προβοκάρουν το νόημα του δίκαιου αγώνα», είπε και ο κ. Ψαριανός.

«Ανοιχτό σχολείο»

Οι φραστικές αντιπαραθέσεις συνεχίστηκαν και αργότερα με πρωταγωνιστές τους κ. Βενιζέλο και κ. Παυλόπουλο. Ο κοιν. εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ χαρακτήρισε τις απαντήσεις του υπουργού «ένοχες, αμήχανες και ηττοπαθείς». Στην κριτική του συμπεριέλαβε και τον κ. Τσίπρα, ο οποίος είχε πει ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί στα σχολεία, τονίζοντας ότι καλό σχολείο είναι το ανοιχτό σχολείο και κάλεσε όλες τις πολιτικές νεολαίες να καταδικάσουν τις βαρβαρότητες σε βάρος της δημόσιας περιουσίας. «Το ΠΑΣΟΚ εκμεταλλεύεται τις φωτιές που βάζουν οι κουκουλοφόροι για να παίξει μικροκομματικά παιχνίδια», αντέτεινε ο κ. Παυλόπουλος. *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 12/12/2008

Ανεύθυνος άρχων ο Καραμανλής!

Δεκέμβριος 11, 2008 Σχολιάστε

Ο Καραμανλής ζήτησε συναίνεση από τους αρχηγούς, αλλά…

Του έδειξαν τnν κάλπn

Ανεύθυνος άρχων ο Καραμανλής, εμφανίστηκε στους πολιτικούς αρχηγούς χωρίς σχέδιο, επιδιώκοντας μόνο το άνοιγμα της τράπουλας των ευθυνών, μετά την παταγώδη αποτυχία της κυβέρνησης να προστατεύσει το κοινωνικό σύνολο. Σε απάντηση, του έδειξαν τον δρόμο των εκλογών. Τώρα τζογάρει στον φόβο και την καταστολή και καλλιεργεί τη βεντέτα με τον ΣΥΡΙΖΑ.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Τελείωσαν τα ψέματα


Γράφουν σήμερα στην «Ε»…
Γιώργος Καρελιάς: Κυβέρνηση του χάους και του φόβου Νίκος Ασημακόπουλος: Δεν μετέφεραν το σκηνικό στα γήπεδα
Γιάννης Παντελάκης: Ουσία και παρεπόμενο Βασίλης Καρδάσης: Χώρα Αντιεξουσιαστών;
Νίκος Βούτσης: Το πένθος και η οργή αποδομούν την ιδεολογία του «καναπέ» Χρήστος Μιχαηλίδης: Η πολιτική κολοκυθιά, που σιχάθηκε πια ο κόσμος
Στάθης: Δεν χρειάζονται δακρυγόνα για να δακρύζουμε Σπύρος Καβουνίδης (δρ. πολ. μηχανικός)Εν οργή
Ανδρέας Ρουμελιώτης: Τι δεν καταλαβαίνεις; Δήμητρα Κογκίδου (κοσμήτορας Παιδαγωγικής Σχολής, ΑΠΘ): «Ο Gregory νεκρός;»
Πάνος Σώκος: Επικοινωνιακός χειρισμός της ανικανότητας Νίκος Μουζέλης (ομότιμος καθηγητής LSE): Συνέπειες
Τάκης Μίχας: Ο Καραμανλής δολοφόνησε τη μεσαία τάξη N. Παρασκευόπουλος (καθ. Νομικής ΑΠΘ): Το παιδί, η σφαίρα και οι φωτιές
Γιώργος Σταματόπουλος: Στην καρδιά των νέων Ζωή Κωνσταντοπούλου (πρόεδρος Διεθνούς Επιτροπής Νέων Ποινικολόγων): Όταν εξέλειπαν τα άλλοθι…