Αρχείο

Posts Tagged ‘ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ’

Χέρι-χέρι…

Ιανουαρίου 14, 2010 Σχολιάστε
  • ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ

Δεν νομίζω να αποτελεί έκπληξη. Με την πρώτη ευκαιρία, μόλις μπήκε στην κουβέντα ένα πραγματικό πρόβλημα της κοινωνίας, ο Σαμαράς βρέθηκε χέρι-χέρι με τον Καρατζαφέρη . Αναμενόμενο. Και ως ένα σημείο λογικό. Οι επιδόσεις του ΛΑΟΣ στις δημοσκοπήσεις παραμένουν αξιοσημείωτες και διαψεύδονται όσοι αφελείς προέβλεπαν ότι «άμα τη εμφανίσει Σαμαρά» ο Καρατζαφέρης θα βρεθεί εκτός Βουλής. Εκπληξη αποτελεί η ευκολία με την οποία η κυβέρνηση του επέτρεψε να το κάνει. Διότι η πρωτοβουλία να ρυθμίσει (επιτέλους!) το μεταναστευτικό πρόβλημα είναι ορθή και αξιέπαινη. Αλλά η γραμμή λύσης που τράβηξε δύσκολα θα γίνει αποδεκτή από το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Ετσι όσοι αντιτίθενται στη λύση αυτή (μεταξύ τους και ο Σαμαράς και ο Καρατζαφέρης ) κινδυνεύουν να συναντήσουν ένα ακροατήριο πολύ ευρύτερο από τη «βαθιά Δεξιά» που εκπροσωπούν.

Στην κυβερνητική πρόταση υπάρχει ένα λάθος αρχής και ένα λάθος μεθόδου.

Είναι λάθος αρχής να υπονοείς ότι τα σύνθετα προβλήματα της κοινωνίας μπορούν να αντιμετωπιστούν με προκατασκευασμένες συνταγές. Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι λάθος μέθοδος η πρόχειρη μεταφορά «όσων γίνονται στην Ευρώπη» – ακόμη κι όσων καλώς γίνονται. Ισα-ίσα. Η εμπειρία των περισσοτέρων ευρωπαϊκών χωρών έχει αποδείξει ότι η αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος δεν είναι απλώς ζήτημα εφαρμογής αρχών δικαίου ούτε μόνο νομοθετικής παρέμβασης, όπως ασφαλώς δεν είναι θέμα δημόσιας τάξης ή ασφάλειας. Είναι ένα πρόβλημα που αγγίζει όχι μόνο την καθημερινότητα του πολίτη και την πολυπλοκότητα των κοινωνικών σχέσεων αλλά εμπλέκει και τη βαθύτερη ψυχοσύνθεση ενός λαού, τις ιδεοληψίες, τις προκαταλήψεις, τα στερεότυπα, τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του.

Υπό αυτήν την έννοια, το μόνο που δεν μας χρειάζεται εδώ είναι οι μαθητευόμενοι μάγοι των εύκολων λύσεων. Και αυτό που πρωτίστως χρειάζεται είναι ανεξάντλητες ποσότητες κατανόησης και κοινωνικής διαπαιδαγώγησης. Οποια λύση δεν ενσωματωθεί σε μια τέτοια προσπάθεια κινδυνεύει να διεγείρει πολλαπλάσιες αντιστάσεις, να ανοίξει βαθιές πληγές και τελικώς να μη γίνει αποδεκτή.

Δυστυχώς αυτή η οπτική γωνία δεν υπάρχει στην κυβερνητική πρόταση. Δεν υπάρχει ούτε σε εκείνους οι οποίοι σπεύδουν να της προσάψουν ατολμία. Μόνο που τόλμη είναι να αντιμετωπίζεις τη ζωή στην πραγματική της διάσταση. Οχι να πολεμάς το ομοίωμά της.

Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι αν ο Σαμαράς κάνει κολιγιά με τον Καρατζαφέρη- με γεια του, με χαράτου. Το πρόβλημα θα προκύψει αν καταφέρουν οι δυο τους να συμπορευτούν με την ελληνική κοινωνία.

Το πλεονέκτημα του Σαμαρά

Ιανουαρίου 6, 2010 Σχολιάστε

Πέρυσι τέτοια εποχή ο Σαμαράς δεν ήταν ούτε υπουργός. Σήμερα είναι αρχηγός της ΝΔ. Σε ελάχιστους μήνες εκτοξεύτηκε από τα χαμηλά στα ψηλά- χωρίς, μάλιστα, να πασχίσει και ιδιαίτερα… Συγκυρίες, λάθη των άλλων και οι εκκλησιαστικές οργανώσεις δούλεψαν για πάρτη του. Τώρα τα πράγματα για τον νέο αρχηγό της ΝΔ είναι διαφορετικά. Οχι απαραιτήτως πιο δύσκολα, αλλά σίγουρα διαφορετικά. Χρειάζεται να αποδείξει (και, μάλιστα, σε σχετικώς σύντομο χρονικό διάστημα…) ότι εκτός από το παρασκήνιο μπορεί να διαπρέψει και στο προσκήνιο της πολιτικής.

Το μεγάλο πλεονέκτημα του Σαμαρά είναι ότι σε μια χώρα όπου ξεχνιούνται τα πάντα μπορεί να εμφανίζεται σήμερα ως το πιο άφθαρτο σκέλος του πολιτικού συστήματος. Η τελευταία δεκαπενταετία, με ό,τι στραβό ή νοσηρό περιείχε, σχεδόν δεν τον έχει αγγίξει. Αυτός, ο παλαιότερος όλων, μοιάζει με κάτι καινούργιο στην πολιτική.

Το μεγάλο μειονέκτημα του Σαμαρά είναι ότι πλέον η σιωπή δεν αρκεί. Μπορεί να πολιτεύτηκε σιωπώντας, μπορεί να κέρδισε την αρχηγία με υπονοούμενα, αλλά εφεξής πρέπει κάτι να πει. Να μιλήσει για τη χώρα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει και κυρίως να εξηγήσει στους ψηφοφόρους γιατί πρέπει να προτιμήσουν αυτόν και όχι κάποιον άλλο.

Εδώ, τα πράγματα δυσκολεύουν. Διότι αυτά που θα πει ο νέος αρχηγός της ΝΔ οφείλουν να ανταποκρίνονται σε ορισμένες βασικές συντεταγμένες.

Πρώτον, να υπηρετούν την αναπαλαίωση της παρατάξεώς του, όπως δεσμεύτηκε προκειμένου να κερδίσει την αρχηγία. Να προσφέρει, δηλαδή, στη «βαθιά Δεξιά» που τον στήριξε και τον εξέλεξε το κόμμα που τής υποσχέθηκε. Ως τώρα όλες οι επιλογές προσώπων που έχει κάνει δείχνουν να υπακούουν πλήρως σε αυτήν τη λογική.

Δεύτερον, να εξαργυρώνουν την υποχρέωσή του στον Καραμανλή, ο οποίος τον έσπρωξε με όση δύναμη διέθετε ακόμη. Με άλλα λόγια, να μην αφήνουν έκθετη την προηγούμενη ηγεσία της ΝΔ, κυρίως σε θέματα ήθους. Εξ ου και προκύπτουν τόσες δυσκολίες στον χειρισμό των σκανδάλων και κυρίως του Βατοπαιδίου. Προτού, μάλιστα, μπούμε ακόμη στο ψητό…

Τρίτον, να μην αφήνουν χώρο στον Καρατζαφέρη (δεξιά) και στο ΠαΣοΚ (στο κέντρο). Ηδη, στα σημαντικότερα θέματα της πολιτικής ατζέντας που τίθενται από την κυβέρνηση ή τον ΛΑΟΣ, η ΝΔ προτιμά να σιωπά. Ωραία, αλλά πόσο μπορεί να κρατήσει αυτό; Η σιωπή δεν είναι πολιτική.

Και τότε πολύ φοβούμαι ότι θα φανεί το πραγματικό πρόβλημα του Σαμαρά. Διότι μπορεί να μοιάζει καινούργιος στην πολιτική. Αλλά δεν είναι…

Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες: