Αρχείο

Posts Tagged ‘Στα πεταχτά’

Περιστατικό καθόλου μεμονωμένο…

Δεκέμβριος 9, 2008 Σχολιάστε
Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΝΤΑΙΟ

Η εύφλεκτη ύλη εύκολα αναφλέγεται. Και η ύλη -η ατμόσφαιρα- ήταν έτοιμη να πάρει φωτιά πολύ πριν από τα προχθεσινά γεγονότα. Με αυτή την έννοια, ο θάνατος του αγοριού από σφαίρα ειδικού φρουρού δεν ήταν ένα «μεμονωμένο περιστατικό», όπως επιχείρησε να τον εμφανίσει ο αρμόδιος υπουργός στην -ομολογουμένως συγκρατημένη έως αμήχανη- χθεσινή συνέντευξη. Κατανοητή, βέβαια, η δυσχέρεια του κ. Παυλόπουλου -και δι’ αυτού, της κυβέρνησης- να ισορροπήσει σε «τεντωμένο σκοινί», ώστε και την αστυνομία να καθησυχάσει ότι «επιτελεί σωστά το έργο της, έστω με εξαιρέσεις», αλλά και τα επακόλουθα ενός θανάτου σε διαδήλωση, κατά το δυνατόν, να αμβλύνει…

Φοβούμαι ότι δεν θα συμβεί ούτε το ένα ούτε το άλλο. Διότι η θεωρία του «μεμονωμένου περιστατικού» δεν βλέπει τα άπειρα «περιστατικά» που προηγήθηκαν και συνάπτονται με το συγκεκριμένο, κυρίως όμως δεν διαβλέπει πού μπορεί να οδηγηθούν τα πράγματα, εάν το «μεμονωμένο περιστατικό» αφεθεί σε υπηρεσιακές -έστω δικαστικές- ρυθμίσεις. «Πρόγευση» των επομένων ωρών έδωσαν, μετά τη συνέντευξη του υπουργού, οι φλόγες στην Αθήνα -δείγμα πως η σύνεση πρέπει να προηγηθεί κάθε άλλης «επιλογής». Ζητούμενο, επομένως, δεν είναι η «παραδειγματική τιμωρία» που υποσχέθηκε ο κ. υπουργός. Ζητούμενο είναι να εντοπιστεί η «κρίσιμη μάζα» ανάμεσα στην ασύντακτη αντιεξουσιαστικότητα, που δεν μπορεί να προσδιοριστεί με σαφήνεια, και την συντεταγμένη εξουσία που προσδιορίζεται σαφέστατα…

Η «κρίσιμη μάζα» είναι, πιστεύω, η σύγκρουση. Δεν συγκρούονται μόνον οι όποιοι διαδηλωτές -σταθεροί είτε ευκαιριακοί- με την αστυνομία, συγκρούεται και η αστυνομία μαζί τους. Ο καθένας μπορεί να καταδικάσει τους πρώτους, για έκτροπα ή καταστροφές. Μόνον ένας όμως μπορεί να ελέγξει τη δεύτερη: η πολιτεία…

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 08/12/2008
Advertisements